#پخش_یازدهمایران بی درنگ خودش را در ماشین انداخت و از آنجا دور شد. مرد نورمال به نظر نمی رسید. شانه بالا انداخت و سعی کرد افکارش را به مسائلی که به او مربوط نمی شد درگیر نکند. تاریکی غروب رسیده و دلش کمی ضعف می رفت. بهتر بود برای شام خودش آشپزی کند. درحد یک چیز ساده رو پیک نیکی و از فضای سبز پارک یا بلواری لذت می برد.به صورت غیر برنامه ریزی شده، کنار مغازه ای ایستاد. به دنبال کیف پولش گشت. هرچه می گشت کمتر چیزی به چشمش می خورد. حتی نامه نخوانده هم دیگر روی داشبرد نبود. ابتدا چیزی به ذهنش نمی¬رسید، اما به محض دیدن صندلی شاگرد به یاد رخساره افتاد.ضربه محکمی به فرمون زده و گفت:-بچه پرو! از کسی که داشت بهت کمک می کردم دزدی کردی؟ حسابت رو می رسم.بیخیال شام یا عصرانه خودش پز به سمت اولین کلانتری راند.🆔 @romankhonam