#پارت_440 نگاهش کردم...نگاهش عمیق بود، انگار یه حرفایی توی دلش وول می زد که فقط میشد از توی اون چشم‌‌ها خوندش. خودمو عقب کشیدم و با صدای آرومی گفتم: - چرا تا الان صبر کردی؟ چرا نزاشتی زودتر بدونم که برات مهمم؟ لباشو بهم فشرد. - چون ترسیدم...ما تازه دبیرستانو…#پارت_441اون شب بعد مدت ها راحت خوابیدم. انگار سنگینی دنیا از دوشم برداشته شده بود.چند روزی گذشت و پشت هم دوستا و فامیلامون برای عیادت بابا می اومدن.حالش خیلی خوب بهتر شدهدبود و دیگه راحت میتونست راه بره و کاراشو انجام بده.خوشحال بودم... هم بابام خوب شده بود، هم من کسی رو که دوس داشتم کنارم، داشتم.بعد اون روز، دیگه فرصت بیرون رفتن با آرمان رو نداشتم،.فقط تماس تلفنی و پیام بینمون ردو بدل می شد.مشغول بازی کردن با لپت تابم بودم که گوشیم زنگ خورد. جواب دادم:- سلام سارا، اگه کار مهمی نداشته باشی کشمت!با خنده جواب داد:- سلام، عه وا چرا؟ - وسط بازی بودم دختر!- ولش کن، میخوام بیام خونتون یکم نقشه بکشیم پایه ای؟