#یادداشت#غم_های_بی_انتهابچه که بودم حس‌میکردم درد زمانی شروع میشود که انتهایی برای ان نوشته باشندبرا

#یادداشت#غم_های_بی_انتهابچه که بودم حس‌میکردم درد زمانی شروع میشود که انتهایی برای ان نوشته باشندبراساس همین باور هروقت دچار غمی میشدمبه انتظار پایانش مینشستم و امید داشتمبزرگتر که شدم فهمیدم بعضی ازدرد ها بی انتها هستنداغاز و پایانی ندارندپیوسته و‌ناپیوسته بهشان دچار میشوی و راه گریزی نداریبعضی از درد ها وغصه ها رخنه میکنند در سلول به سلول تنتو با زندگی ات عجین میشوندراهی برای فرار نداری و هی دست وپا میزنی حتی نمیتوانی به امید تمام شدنش گوشه ای بنشینیبعضی از درد ها می ایند و رخنه میکنند در تار و‌پود زندگی ات...به این درد ها میگویندغم های همیشگی...کاش مثل تصورات بچگی هایم درد ها انتهایی داشتکاش یکبار دیگر برای به پایان رسیدن غم هایم لحظه شماری میکردم و به انتظار روزهای خوبی که درجبران لحظات سخت گذشته پیش رویم بود مینشستمبزرگتر شدم وفهمیدمجای دردبا درد دیگری پرمیشودقانون پایستگی غم است که پابرجاستبه اینگونه ناهمواری ها ....دردهای متناوب میگویند...مثل زخمی سربازیک لحظه میگیرد یک لحظه ول میکندکاش غم هم انتهایی داشت...#معصومه_قلی_پور @rooz_nevis