ما تنهایی از پس همه چی براومدیمنه که دلمون می‌خواستنه که انتخاب کرده باشیمفقط دنیا یه جوری چیده شده بودکه تنها موندیم، کسی نبودیا اگه بود، نفهمیدمونخودمون شدیم پشتی خودمونخودمون شدیم صدای آروم‌کننده خودمونچه کار می‌کردیم جز ادامه دادنما مثل یه برگ سبز بودیمتوی یه گلدون ترک‌خوردهکه یاد گرفت با چیزهای خرابم زندگی کنه