روزها چه سنگدل بر ما می‌گذشتما با سنگدلی خویش را در آینه نگاه می‌کردیمچه فرسوده و پیر شده بودیممی‌خو

روزها چه سنگدل بر ما می‌گذشتما با سنگدلی خویش را در آینه نگاه می‌کردیمچه فرسوده و پیر شده بودیممی‌خواستیمبا دانه‌های بادام و خاکسترهای سرد کهاز شب مانده بود خود را تسلی دهیمهمیشه در هراس بودیمکسی در خانه‌ٔ ما را بزند و ما در خواب باشیم#احمدرضااحمدی