تا جایی که یادم میاد سعی کردم با ادمایی که دوسشون دارم یا حتی اونایی که ندارم هم به خوبی رفتار کنم ب

تا جایی که یادم میاد سعی کردم با ادمایی که دوسشون دارم یا حتی اونایی که ندارم هم به خوبی رفتار کنم بارها فرصت میدادمو بارها میبخشیدماگه اشتباهی مرتکب میشدم با تمام وجود عذر خواهی میکردمدر صورتی که وقتی اشتباهی در حقم شد کسی اینکارو برای من نکرد و این آدم های اطراف منو دو دسته کرد دسته ای که همیشه از من توقع بهترین بودن، همیشه در اختیار بودن و صد بودن را داشتنو زمانی که توانایی اینو نداشتم در بهترین ورژنی که اونا ازم طلب میکنن رفتار کنم، شروع به تخریب ، بی احترامی و کوچک شمردن ارزش های من میکردندالبته دسته دوم هم تفاوت چندانی با دسته اول نداشت!دسته دوم ادمهایی بودند که به عنوان نزدیک ترین افراد زندگی من انتخاب شده بودند اونها با قلب من ادغام شده بودندبخشی از هویت من بودند و شاهد تمام ویرانی های زندگی من این دسته به بزرگ ترین دشمنان من تبدیل شدند! وقتی که برای اونها سودی نداشتم و باب میل آنها زندگی نمیکردم،از هرچه که شنیده بودند و میدانستند خنجری ساختند و به پشتوانه ی دسته اول و تمام کسانی که من را با تمام وجود شکسته بودند، رو به روی من می ایستادندو تماشاگر زمین خوردنم بودند! با خنده ای از تهه دل “بخشی از دلنوشته های یک ستاره”