آيا زنی كه در كفنِ انتظار و عصمتِ خود خاک شد جوانیِ من بود؟آيا دوباره من از پله‌های كنجكاویِ خود بال

آيا زنی كه در كفنِ انتظار و عصمتِ خود خاک شد جوانیِ من بود؟آيا دوباره من از پله‌های كنجكاویِ خود بالا خواهم رفتتا به خدای خوب كه در پشتِ‌بام خانه قدم می‌زند سلام بگويم؟حس می‌كنم كه وقت گذشته‌استحس می‌كنم كه لحظه‌ی‌ سهمِ من از برگ‌های تاريخ استحس می‌كنم كه ميز فاصله‌ی كاذبی‌ستدر ميانِ گيسوانِ من و دست‌های اين غريبه‌ی غمگين.حرفی به من بزنآيا كسی كه مهربانیِ يک جسمِ زنده را به تو می‌بخشدجز درکِ حسِ زنده‌بودن از تو چه می‌خواهد؟حرفی بزنمن در پناهِ پنجره‌امبا آفتاب رابطه دارم.#فروغ_فرخزاد@مندیر