#وداع_محرم_و_صفربوی جدایی می رسد از گریه هایمبر داغ هجرانت حسین جان مبتلایم در این دو ماهی که عزادار تو بودمآیا قبولم کرده ای ای مقتدایم؟ با این گناهان بزرگ و بی شمارملایق نبودم تا کنی آقا صدایم امّا ز لطف و مرحمت دستم گرفتیاز مجلس روضه نکردی تو جدایم رزق حلالم گریه بر داغ تو بودهآن اشک هایی که بُوَد آب بقایم یادش به خیر در اوّلین روز محرّمسوز دل و اشک و نوا کردی عطایم یادش به خیر هنگام هیئت بین گریهحس می نمودم زائر عرش خدایم یادش به خیر با هر فراز یا حسین جانکرب و بلایی می شد این حال و هوایم وقتی به تن کردم لباس مشکی ام راگفتم دگر وقف شهید سر جدایم پیراهن احرام حج کربلا راحالا چگونه از تنم بیرون نمایم؟ دل کندن از روضه برای من چه سخت استمشکل بُوَد دوری ز هیئت ها برایم هر ساله مزد نوکری ام را حسین جانمی گیرم از دست علی موسی الرّضایم آقا به حق مادر پهلو شکستهامضا نما دیگر برات کربلایم محمد فردوسی@rozeh_1