#امام_رضا تا خدا و دم خدایی توستمعجزات امام رضایی توستعشق،سلطان واجب التعظیمشغل ایرانیان گدایی توستت

#امام_رضا تا خدا و دم خدایی توستمعجزات امام رضایی توستعشق،سلطان واجب التعظیمشغل ایرانیان گدایی توستتیغ ابروت کشته می طلبدسر ما را بزن هوایی توستازدحامی که این حرم دارداز وفور گره گشایی توستدادن برگه ی امان النّارشمه ای از هنرنمایی توستآنچه ما را کبوترت کردههنر گنبد طلایی توستگرچه دعبل نمی شوم اماافتخارم غزلسرایی توستسائلی پشت این درم عشق استگوشه ی دنج این حرم عشق استبه بد و خوب عنایتی داریبین دستت چه رحمتی داریهمه جا صحبت تو پیچیدهکه رئوفی چه رأفتی داریچقدر مثل مادرت هستیبه فقیران عنایتی داریبنِشین، از خجالت آب شدمسر پایی، چه عادتی داری!آنقدر محشری به دور ضریحبنگر چه قیامتی داریهرکه با لهجه ای تو را دارداز همه فرقه رعیتی داریبه همه گفته ام امام رضاچه دل با محبتی داریسرخوش از لطف بی حدت هستمحاجی حجّ مشهدت هستممی خری هر دل پریشان رابنده ی عاصی پشیمان راتو و معصومه خواهرت همه جاعزّتی داده اید ایران راهیچ شیرینی ندارد این_مزه ی زعفران و سوهان راعطر و بوی غذای حضرتی اتبین صف می کشد سلیمان راهر ملک غبطه می خورد وقتِهم غذائیت با غلامان راتحت امر ولایتت شرط استتا بگویم به خود مسلمان رارخصتی ده که زائرت باشمعرفه یا که عید قربان رابا شما رحمت خدایی هستکربلا هم نشد رضایی هستمی نویسم رضا به جای حسینمی نویسم رضا، رضای حسینآنقدر حاجت مرا دادهتا ببارم فقط برای حسینپا زده بین خاک ایران تاهمه باشیم خاک پای حسینهر غریبی که آشنایش شدبیشتر گشته آشنای حسینرسم ناب دعای بارانشیادگاری است از دعای حسینشاعری هم نخواست تا باشددعبلش وقف بچه های حسینکوله باری پر از سلامش داشتهرکسی رفت کربلای حسینکاش می شد حبیب او باشممثل ابن الشبیب او باشمغصه اش خواست بر ملا بشودپای گریه به شعر وا بشوداین تعجب نداشت یاد دلشروضه ی کربلا به پا بشودگفت: ابن الشبیب تا حالادیده ای سر ز تن جدا بشود؟!یا که سر از تنی جدا هم شداز روی سینه از قفا بشودوسط رفت و آمد نیزهبکشندش و جا به جا بشودپیرهن جای خود، ز کثرت گرگتن یوسف ز هم سوا بشودزجه ای زد ز عمق دل نگرانگفت: یابن الشبیب عمّۀ مان...!!حبیب نیازی@rozeh_1