#حضرت_زینب#اسارتبسکه در کوی و گذر وقتِ تماشا ریختندکودکانت بر زمین از ضربِ پاها ریختندعده‌ای شاگردها

#حضرت_زینب#اسارتبسکه در کوی و گذر وقتِ تماشا ریختندکودکانت بر زمین از ضربِ پاها ریختندعده‌ای شاگردهایم عده‌ای دیگر کنیزکوچه کوچه پیشِ پایم نان و خرما ریختنددر شلوغیِ مسیرِ کاخ هِی روی خاکدختران از هول دادنهای آنها ریختندبارها ما بر زمین خوردیم از ما رد شدندمثلِ آنروزی که با در رویِ زهرا ریختندنیزه داران موقع اُطراق هرجایی که شداینهمه سر را به روی هم همانجا ریختندآتشِ خیمه ، کشیدن‌های تا کوفه چه کردگیسوان بچه‌ها یا سوخته یا ریختندبی هوا بر ناقه‌ها زد تا که از آن ارتفاعدخترانت پشتِ هم در بینِ صحرا ریختند*مردمانی که درِ این خانه می‌خوردند نانکُنجِ زندان با قُل و زنجیر ما را ریختندبا لب و دندانِ تو با چوب بازی کرد و زدآه دندانهای تو آنقدر زد تا ریختندخوب پیدا هست از بویی که دارد موی تودر تنورِ روشنی دیشب سرت را ریختند*حرام زاده‌ای بنام سهیل ابن عُرَیف تا دروازه کوفه با سیخی که در دست داشت برناقه‌ها میزد تا کودکان از آنها بیافتند(تذکره الشهدا ودیگرمقاتل)حسن لطفی@rozeh_1