گاهی بدن آدم لمس می‌شود،اما خودش نه.و این دو،زمین تا آسمان با هم فاصله دارندوقتی بیشتر لمس‌های یک را

گاهی بدن آدم لمس می‌شود،اما خودش نه.و این دو،زمین تا آسمان با هم فاصله دارندوقتی بیشتر لمس‌های یک رابطه در مدار میل جنسی شکل می‌گیرند،حتی اگر قرار نباشد بعدشان رابطه‌ی جنسی اتفاق بیفتد،بدن کم‌کم ممکن است یک دستور زبان خاص یاد بگیرد:دست،یعنی میل.آغوش،یعنی برانگیختگی.نزدیکی،یعنی انتظار.بدن،یعنی موضوع خواستن.و در این میان،یک زبان دیگر کم‌کم فراموش می‌شود:دست یعنی «کنارت هستم».آغوش یعنی «می‌توانی لحظه‌ای خودت را زمین بگذاری».نوازش یعنی «لازم نیست کاری بکنی».نزدیکی یعنی «بودن تو برای من کافی است»و حتی وقتی چیزی برای عرضه نداری، هنوز برای من حضوری عزیز و قابل لمس داری.و این برای روانی که تمام عمر یاد گرفته ارزشش را از عملکرد،جذابیت،مطلوبیت یا پاسخ‌گویی بگیرد،تجربه‌ی کوچکی نیست.و به همین دلیل لمس عاطفی می‌تواند تا این اندازه آرام‌کننده باشد. 💥@rraavvaann