می‌خواست تنها نباشد، تنهایی ش را با هر آدم اشتباهی پر کرد ،یکی تبری شد برای شکستن شاخه ترد اعتمادش ،دیگری تیغی برای خراشیدن پوست نازک احساسش ،تصمیم گرفت تنها باشد تنهایی ؛ اماخوره ای شد بر جان زخمی اش .هر آدمی نیازدارد کسی را داشته باشد برای گفتگوهای بی تکلف .برای وصل کردن تکه های پاره پاره شده روحش،برای نجاتش از زیر آوار دلواپسیها ،کسی که چراغی باشد برای روشن کردن تاریکیهای درونش. .... شانه هایش. ، مامنی باشد برای لحظات وحشتناک بی کسی و حضورش اورا پله‌ ای از نردبان آگاهی بالا ببرد .📝زهره یزدان فر .🍃🌺🍃💥@rraavvaann