من اگر دست زنانم نه من از دستِ زنانمنه از اینم نه از آنم من از آن شهر کلانمنه پی زمر و قمارم نه پی خ

من اگر دست زنانم نه من از دستِ زنانمنه از اینم نه از آنم من از آن شهر کلانمنه پی زمر و قمارم نه پی خمر و عقارمنه خمیرم نه خمارم نه چنینم نه چنانممن اگر مست و خرابم نه چو تو مست شرابمنه ز خاکم نه ز آبم نه از این اهل زمانمخرد پوره آدم چه خبر دارد از این دمکه من از جمله عالم به دو صد پرده نهانممشنو این سخن از من،وَ نه زین خاطر روشنکه از این ظاهر و باطن نه پذیرم نه ستانمرخ تو گرچه که خوب است قفس جان تو چوب استبرم از من که بسوزی که زبانه‌ست زبانمنه ز بویم نه ز رنگم نه ز نامم نه ز ننگمحذر از تیر خدنگم که خدایی است کمانمنه می خام ستانم نه ز کس وام ستانمنه دم و دام ستانم هله ای بخت جوانمچو گلستان جنانم طربستان جهانمبه روان همه مردان که روان است روانمشکرستان خیالت بر من گلشکر آردبه گلستان حقایق گل صدبرگ فشانمچو درآیم به گلستان گل افشان وصالتز سر پا بنشانم که ز داغت به نشانمعجب ای عشق چه جفتی چه غریبی چه شگفتیچو دهانم بگرفتی به درون رفت بیانمچو به تبریز رسد جان سوی شمس الحق و دینمهمه اسرار سخن را به نهایت برسانمدیوان شمس تبریزی غزل شمارهٔ ۱۶۱۵@molavi_asar_o_afkar@mazhzan_molana 🎼 چو سرمست منی ای جان✍ مولوی(با حذف چند بیت)🎤 دنیای خیال ( هوش مصنوعی) چو سرمست منی ای جان ز درد سر چه غم داریچو آهوی منی ای جان ز شیر نر چه غم داریچو مه روی تو من باشم ز سال و مه چه اندیشیچو شور و شوق من هستت ز شور و شر چه غم داریچو کان نیشکر گشتی ترش رو از چه می‌باشیبراق عشق رامت شد ز مرگ خر چه غم داریچو من با تو چنین گرمم چه آه سرد می‌آریچو بر بام فلک رفتی ز خشک و تر چه غم داریخوش آوازی من دیدی دواسازی من دیدیرسن بازی من دیدی از این چنبر چه غم داریبر این صورت چه می‌چفسی ز بی‌معنی چه می‌ترسیچو گوهر در بغل داری ز بی‌گوهر چه غم داریاَیا یوسف، ز دست تو! که بگریزد ز شست تو؟همه مصرند مست تو ز کور و کر چه غم داریچو با دل یار غاری تو چراغ چار یاری توفقیر ذوالفقاری تو از آن خنجر چه غم داریگرفتی باغ و برها را همی‌خور آن شکرها رااگر بستند درها را ز بند در چه غم داریدیوان شمس،غزلیات،غزل شمارهٔ ۲۵۳۱@molavi_asar_o_afkar@mazhzan_molana