Имей глаза — сквозь день увидишь ночь,Не озаренную тем воспаленным диском.Две ласточки напрасно рвут

Имей глаза — сквозь день увидишь ночь,Не озаренную тем воспаленным диском.Две ласточки напрасно рвутся прочь,Перед окном шныряя с тонким писком.Вон ту прозрачную, но прочную плевуНе прободать крылом остроугольным,Не выпорхнуть туда, за синеву,Ни птичьим крылышком, ни сердцем подневольным.Пока вся кровь не выступит из пор,Пока не выплачешь земные очи —Не станешь духом.Жди, смотря в упор,Как брызжет свет, не застилая ночи.#Владислав_Ходасевич - #Ласточкиچشم داشته باش — از میان روز، شب را خواهی دید،شبی که آن قرص ملتهب روشن‌اش نکرده.دو پرستو بیهوده برای بیرون رفتن تقلا می‌کنند،جلوی پنجره با جیرجیر نازک‌شان این‌سو و آن‌سو می‌روند.آن پردۀ شفاف اما محکم رابا بال تیز نمی‌توان سوراخ کرد،نمی‌توان به آن سوی نیلگون پرواز کرد،نه با بال کوچک پرنده، نه با قلب اسیر.تا وقتی همۀ خون از منافذ بیرون نزند،تا وقتی چشم‌های زمینی‌ات را گریه نکنی —روح نخواهی شد.منتظر بمان، مستقیم نگاه کنکه چگونه نور می‌پاشد، بی‌آن‌که شب را بپوشاند.#ولادیسلاو_خاداسیویچ#پرستوها - ۱۹۲۱برگردان #محمد_مهدی_روبین#شعر_روس @RussianLan