ایتالیایی ها مدعی اند،تنها یک بار در تاریخ،قلب فوتبال برای لحظاتی در پایتخت اونها ایستاده.۰ حد فاصل لحظه ای که تور دروازه ای زنبق ها از ضربه ای سهمگین شاهزاده فلورانس با لباس گرگ ها به لرزه در اومد، تا لحظه ای که اشک باتیستوتا بر گونه اش جاری شد. میگن در این…دوست دارم بزنم زیر میز.محکم،قاطع و پر سر و صدابزنم و به این فکر نباشم که بعدش چی میشه.حساب کتابی برای بعد از اون وجود نداشته باشه.اینکه به اون نقطه رسیدیم که رسیدن به آرزوها و اهدافمون در گروِ آسیب به جانِ وطن شده،هر روز و هر لحظه آزارم میده.اینکه عبور از نشدن های قبلی برابر با ویرانی های فعلی است،همه چیز را تاریک پیش میبرد.میانه ای بهار به شبیه سرد ترین زمستون هاست چرا که شبیه به گابریل،نمیدونی این نقطه درسته یا نه!شاید کمتر کسی در تاریخ با این دو راهی مواجه میشه و  ای کاش این سرنوشت نصیب ما نمیشد.شاید بهتر این بود که مجبور نباشیم برای آینده بهتر،یا خانه را ترک کنیم یا آنرا ویران شده ببینیم....@ruzgarifootball