وقتی منظره ویرانی است...فرقی نمیکند از کدام سو به آن نگاه میکنی.بر دیواره رگ‌های ما چنان غم و اندوه جا خشک کرده که دیگر هیچ چیز حتی فوتبال و هیجانش هم کارگشا نیست.آرسنال بعد از ۲۰ سال به فینال یوسی ال رسیده.به ۲۰ سال پیش که فکر میکنم انگار صدها سال گذشته و ما آدم های دیگری شدیم. مگر میشود شکافتی اینچنین عمیق و طولانی بعد از بیست سال برای یک‌نسل رقم بخورد.آن همه شور و هیجان،آن همه پیگیری های پر از شوق کجا رفت؟مگر نه اینکه سالها فوتبال را فراتر از یک ورزش و یک مسابقه ساده میدانستیم.اینکه تنها مُسکن برای التیام دردها باشد.قصه‌ی امیدهای ما، شرح سرما زدن ریشه‌های نهال تازه جان گرفته است.دیگر نمیدانیم چه میخواهیمچگونه میخواهیمبرای چه میخواهیمبرای که میخواهیمدیگر جوان نمیشویم....حتی به وعده ازادی....‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌@ruzgarifootball