دوباره احضار شده بود به قلمرو گوهرشادی‌ها. دو ساعتی بود که بیرون درب بزرگ چوبی و با شکوهِ شرقیِ عمار

دوباره احضار شده بود به قلمرو گوهرشادی‌ها. دو ساعتی بود که بیرون درب بزرگ چوبی و با شکوهِ شرقیِ عمارت ایستاده بود. دو ساعتی می‌شد که منتظر هجومِ هیجانِ منفیِ پشت تحقیر و حقارت قدم می‌زد. جلیلی از درب بیرون آمد و همانطور ربات‌گونه گفت: آقا فرمودن می‌تونید تشریف بیارید داخل.رسول اول و جلیلی بعد وارد شد. راهروی بزرگ و عریض را پیمودند. اتاقش را عوض کرده بود و در انتهایی‌ترین راهرو مشرف به سالن ... اسکان کرده بود. پشت درب اتاق ایستاد و جلیلی سه‌تقه به در زد و سلیمی بادیگارد درب را گشود و بدون رد و بدل شدن کلمه‌ای رسول وارد ترسناک‌ترین قلمرو آدم‌های اطرافش شد. جلال‌الدین‌امیر در حال جلا دادن عصای کهربایی‌اش خطاب به سلیمی گفت: بیرون. درم پشت سرت ببند. من با رسول کار دارم. بگو نهارو تو اتاق بیارن هیچ کیم مزاحمم نشه تا نگفتم. سلیمی سرش را پایین انداخت و با حالتی متواضعانه چشمی گفت و از اتاق خارج شد. رسول هنوز ایستاده بود، اینجا قلمرو او نبود. اینجا بدون اذن نفس هم نمی‌شد کشید. چند دقیقه‌ای به همین منوال سپری شد تا جلال‌الدین‌امیر تیر اول را زد: شنیدی که وزارت ورزش از الان مال توهه. می‌خوام یک فرصت بهت بدم. این کارو به خاطر تو نمی‌کنم به خاطر امیرارسلان و مادرش می‌کنم که خیال نکنن بهت بها ندادم، فرصت ندادم، جولون ندادم. سرش را بالا کرد و به چشمان رسول خیره شد: نمی‌دونن بعضی‌ها رو نباید زیاد بالا برد. نمی‌دونن و شاید خیال کنن من نمی‌خوام تو بالا بری! گلچهره ازم خواست ببرمت اون بالا بالاها. تاکید می‌کنم تکرار می‌کنم رسول، گلچهره ازم خواست به پدر بچه‌ش یه فرصت نون و آبدار بدم تا سری از سرا در بیاره. دم در بیاری، شاخ بزنی، نارو بزنی، میدم همونایی که با پول و حیثیت و جنم من رفتن اون بالا، از همونجا پرتت کنن پایین! ارتفاع هر چه بیشتر ضررش جوندارتر. عصایش را برداشت و تکیه داد به زمین و ایستاد و دست چپش را برد پشت کمر و همانطور چشم در چشم رسول ادامه داد: وزارت ورزش اسمش وزارتِ ورزشه! یه وقت فکر نکنی هر غلطی خواستی می‌کنی که ورزش ممکلت ارج و قرب بگیره و تمام! نخیر. خودم به وقتش نخ بهت میدم، ریسمون می‌گیرم. ریسمون میدم، کنف تحویل می‌گیرم. کنف میدم، طناب تحویل می‌گیرم. طنابو برای هرکسی تحویل گرفتم ازت می‌خوام کله‌پاش کنی. برای هر کسی خواستم یا اراده کردم پرونده‌سازی کنی. از هرکسی خواستم اطلاعات در بیاری. اونجا نمی‌ری پا رو پا بندازی ورزشیا رو راه بندازی. اونجا زمین شطرنج منه. من تصمیم می‌گیرم فیل بره جلو یا وزیر. هر زمان خواستم سربازو می‌رسونی تا خونه‌ی آخرو می‌کنیش وزیر. مراقب نباشی سرباز پیاده کم ندارم برای کیش و مات کردنت! شنفتی پسر حاج‌محمود؟!