به دست بیاری! دکتر اقبالی گل را به داخل گلدان استوانه شکل برگرداند و تکیه داد به صندلی: و این قبول م

به دست بیاری! دکتر اقبالی گل را به داخل گلدان استوانه شکل برگرداند و تکیه داد به صندلی: و این قبول مسئولیت، اولین‌قدم برای برگشت به بهشتِ. توی قانون‌های غربی و کتاب‌های روانشناسی که بر پایه‌ی مذهب بارها و بارها نوشته شد و تو سمینارهای مختلف تاکید دارن در ظاهر مذهب مدرن و در پوشش اسامی جدید به خورد مغزها بدن همین عصاره‌ی برگشته، قبولِ مسئولیت! تا زمانیکه قلباً مسئولیت مشکلاتی رو که داریم نپذیریم محکومیم به اینکه بمونیم تا یادبگیریم. هیچ‌کس جز ما نباید سرزنش بشه! سبزینه نگاهش را داد به استادش: و قدم بعدی؟ دکتر اقبالی ابرو بالا انداخت: اگر قرار بود کلید قفل‌ها به همین راحتی در دست بشریت قرار بگیره به همون راحتی هم از دستش می‌داد. درست مثل آب و غذا و امنیت و رفاه و عشق. به قدم اول خودت رسیدی، پس قدم بعدی رو هم خودت کشف کن! از جایش بلند شد و شروع کرد به جمع کردن میز: فقط لطف کن منم در جریان بذار!