رسول پوزخندی بلند زد: چه عجیب! همونقدر که از من و زندگیت دور شدی، تونستی به همکارات نزدیک بشی که فعل

رسول پوزخندی بلند زد: چه عجیب! همونقدر که از من و زندگیت دور شدی، تونستی به همکارات نزدیک بشی که فعلشون رو جمع نبندن! منو در جریان بذار؟! خیلی خوبه... حداقل تنها نبودی! ولی ما... من و امیر ارسلان خیلی تنهاییم سبزینه. اونقدر که دیگه نمی‌تونم صدات کنم تو! بعد این آقا توی خونه‌ی من، ساعت دو نیمه شب، به زنم میگه منو در جریان بذار! سبزینه که مستاصل مانده بود رو کرد به همکارش و نگران گفت: سعید جان باید همین الان بری. بعداً باهات تماس می‌گیرم... رسول گوش‌هایش را با انگشتانش ماساژ داد: درست شنیدم؟! هیستیریک خندید، بلند و عصبی: هر دم از این باغ بری می‌رسد! تازه‌تر از تازه‌تری می‌رسد!