رسول که در حال رانندگی هم پیام می‌داد هم به حال و روز گلچهره فکر می‌کرد، دوباره جواب داد: گلچهره و د

رسول که در حال رانندگی هم پیام می‌داد هم به حال و روز گلچهره فکر می‌کرد، دوباره جواب داد: گلچهره و دوربین‌های مطهری! همون پاشنه‌ی آشیلی که نشونم دادی منصور جان. دمت گرم.منصور نوشت: کار کدوم پدر... بود؟رسول نوشت: یک نفر نبود که. از خدا بی خبرای بی ناموس، هفت هشت نفری ریخته بودن سر یک بچه. فیلمو میدم سلامی تا شناساییشون کنن، گیرشون بندازن انشالله.نیم ساعت بعد سلامی که تا ته فیلم را با دقت دید، رو به سوی سید گفت: با این مدرک معتبر عملاً شما از پرونده کنار میری و تبرئه میشی. فقط باید تحقیقات وسیعی رو راه بندازم تا بفهمم نخ اون آزمایش دروغین به کدوم خائن بر می‌گرده! گیرشون میندازم سید، به علی قسم گیرشون می‌ندازم و می‌فهمم کی می‌خواسته این بلا رو سر آبروی یک مؤمن بیاره. سید که انگار دنیایش بعد از تمام شدن این فاجعه به بهشتی بی‌مانند شبیه بود، گفت: حاجی اون بابایی که اون روز برام آب قند آوردو میشه صداش کنی؟ سلامی لبخندی زد: اگر دیدیش سلام ما رو هم بهش برسون سید! نه تصویری ازش توی دوربین‌های مدار بسته ثبته. نه کسی توی این اداره‌ی شلوغ این بابا رو دیده. انگار فقط من و شما این بابا رو دیدیم. سید نفست گرمه. سیمت به اون بالا بالاها وصله انگار. دست ما رو هم بگیر. اشجعی استکان کوچک چای را روی میز گذاشت: خانم الوند این پرونده مختومه شد چرا اصرار به کاری دارید که هیچ نتیجه‌ای نداره. هیپنوتیزم توی دادگاه مدرک رسمی و موثقی به شمار نمیاد. چون هم من و هم شما به خوبی می‌دونیم مطالبی که اون بچه بهش اقرار کرده امکان داره تزریق اطلاعاتی باشه. امکان داره شما رو متهم به این کار کنن که عمداً و از روی دشمنی حافظه‌ی این بچه رو دستکاری کردید!سبزینه تکیه‌اش را از پشتی مبله‌ی سرد چرمی برنداشت و با همان قاطعیت قبل گفت: من به همه‌ی احتمالات ممکن واقفم سرکار خانم اشجعی. ولی مدرکی که دست منه، غیر قابل انکارِ. شاید توی دادگاه برنده نشم اما می‌تونم افکار عمومی رو قانع کنم که رسول موسوی یک گرگه در جلد میش! اشجعی قران کنار میزش را آورد وسط و به چشمان سبزینه خیره شد: توی دادگاه میگن به این قران قسم بخور که چیزی جز حقیقت نمیگی. خانم الوند قسم به این کتاب شوخی نیست. چرا دست از سر این کینه بر نمی‌داری؟ از طرف مرکز ما هیچ اقدامی مبنی بر ارائه‌ی این مدرک دستکاری شده نخواهد شد. خیلی خیلی خوشحال می‌شیم که به همکاری با ما ادامه بدید. اما اگر قرارِ به قیمت آبروی یک آدم، همکاری با شما رو داشته باشیم. شرمندتونیم. ما در این مورد اقدامی نمی‌کنیم. این حرف آخر ماست. مقر هاشم موسویدست‌های فرتوتش را کشاند روی سر پسرک: امروز چقدر کاسب شدی پسر؟ -آقا امروز چیزی زیاد دستمونو نگرفت اما موادو تو مدرسه ها پخش کردیم. تراب کچل مسئول مدرسه های شمال شهر شده و ببو میلاد جنوبو گردن گرفته. بهتون قول میدیم آقا صرف یک ماه، قد ده تا معامله‌ی مسعود کاسب شیم آقا. ما رو دست کم نگیر. قول میدیم پشیمون نمیشی آقا. هاشم لبخند جانداری زد و داد کشید: ممد دو تا آب هویج بیار جیگرمون حال بیاد بابا.رو کرد به سمت مسعود: از وضع بازار چه خبر؟مسعود که ته ریش کمی داشت و صورتش چاق و گوشتالود و پر بود، در حالیکه سعی داشت شیرینی دانمارکی را سریعتر قورت دهد و پاسخگوی اربابش باشد به سرفه افتاد و هاشم عصبانی فریاد زد: صد بار به تو کله‌خر گفتم وقتی پیش منی و داری راپورتتو میدی، نلبون. تا سه ماه تعلیق میشی مردک. مراد جاتو می‌گیره، برو تو خوک‌دونیت بلنبون. بیاین جمع کنین این تنه‌لشو. حرومزاده انگار اومده مهد کودک، هنو نفهمیدی من کیم؟ هنو نفهمیدی جلو اربابت چطوری بایس بله‌قربان‌گو باشی؟! شکمبه بالا آوردی فقط؟ حیف اون همه پول حرومی که تو حلقوم تو ریختم. مسعود که هنوز ته‌سرفه‌هایش مانده بود به زحمت تکان خورد و روی دو زانو به حالت تعظیم نشست: آقا گه خوردیم. غلط کردیم. اقا از دیشب هیچی نخورده بودیم تو لنچ با مراد تا صبح کشیک می‌دادیم. آقا قیمت اومده پایین منتظر بودیم انبار پر شه که قبل از اینکه بریزن تو بازار با واسطه‌ها جلسه بذاریم و یک ماه انبارارو ببندیم. ولی آقا مراد گفت یه یارویی تازه اومده وسط. هیچکی نمیشناختش. گفت فقط ساعت سه شب میاد و معامله جور می کنه. اگر کشیک نمی دادیم بازم ناشناس باقی می‌موند. ولی آقا ردشو زدیم. آقا سرتونو درد نیاریم از دیشب هیچی نخورده بودیم تا الان. شیرینی‌ها رو میز بود نتونستیم جلو این شیکم لامصبو بگیریم. آقا غلط کردیم آقا گه خوردیم. هاشم که از صرافت عصبانیت افتاده بود گفت: خب ردشو زدین؟