🔸 امروزه در هرجا و مکان و از زبان هرکسی در مورد أعمال و یا أقوالی در حیطه‌ی مسائل دینی، می‌شنویم که می‌گویند:❌ ➖ اگر فلان عمل یا قول، خیر بود پس پیامبر ﷺ حتما آن را انجام می‌داد، زیرا پیامبر ﷺ آنچه خیر بوده را به أمت إبلاغ فرموده، در غیر اینصورت إبلاغ را تکمیل نفرموده است..! ( والعیاذ بالله )👈 اما در حقیقت این گفته صحیح نیست، زیرا می‌بایست این طور گفته شود که:✅ ➖ اگر فلان عمل یا قول شر بود، پس پیامبر ﷺ حتما ما را از أنجام آن برحذر می داشت..! چطور؟! بدین صورت که:📗 زیرا تحریم چیزی بنابر نصوص صورت می‌گیرد که این قول بر طبق قاعده‌ی فقهی ( عند الجمهور الأصل في الأشياء الإباحة حتى يدل الدليل على التحريم ) است..!🖊 یعنی: "  نزد جمهور علماء از أصولیون وفقهاء، أصل در أشیاء، حکم مباح بودن است مگر این که دلیلی بر تحریم آن وارد شده باشد "👈 پس مادامی که این طور باشد و تحریم چیزی بنابر نصوص صورت گیرد، بنابراین نمی‌توان با ترک پیامبر ﷺ بر چیزی و یا انجام ندادن ایشان ﷺ، حکم بر حرام بودن چیزی داد، مادامی که زیر أصلی از أصول ونصوص جای گیرد..!