#بر_مسیر_نبوت 💠کاش دیشب مرا می‌دیدی که به تلاوتت گوش می‌دادم🔸شب تاریک بود. نه ماه در آسمان بود تا نور مهتابش دل تاریکی را کمی روشن کند، نه چراغی در کوچه‌های شهر روشن؛ اما ماهی تابان که جنسش از گوشت و خون است، در کوچه‌های مدینه در حال سیر کردن است. به کنار خانه ابوموسی اشعری می‌رسد. ابوموسی در حال تلاوت قرآن است. از صدای زیبایش به وجد می‌آید. می‌ایستد و به تلاوتش گوش فرا می‌دهد و چون تلاوت ابوموسی تمام می‌شود به راهش ادامه می‌دهد. صبحگاه ابوموسی را می‌بیند و به او می‌گوید: ای ابوموسی کاش می‌دیدی که دیشب به قرآن خواندنت گوش می‌دادم؛ گویی مزماری از مزامیر آل داوود به تو عنایت شده است.ابوموسی به ایشان گفت: ای رسول خدا! اگر می‌دانستم شما آنجایی با صدای خوش‌تری می‌خواندم.🔸می‌‌ایستد و به صدای قرآن خواندن انسانی گوش می‌سپارد؛ در حالی که مستقیم قرآن را از جبرئیل دریافت می‌دارد. در قلبش نقشی ماندگار حکاکی می‌شود. صبحگاه نزد ابو موسی می‌رود و صدای زیبایش را می‌ستاید. می‌گوید: مزماری از مزامیر آل داوود -به طور مشخص داوود علیه السلام- به تو عطا شده است. داوود چنان خوش صدا بود که چون تسبیح می‌گفت، کوه‌ها و پرندگان نیز به امر خالق با او تسبیح می‌گفتند《یا جِبالُ اَوِّبی مَعَه وَ الطَّیرَ》(سبأ:۱۰)[ای کوه‌ها و ای پرندگان بااوهم آواز شوید.]🔸ستودن توانمندی‌های دیگران از ادب پیامبران بود. موسی علیه السلام در توصیف برادرش می‌گوید:《وَ اَخی هارون هُوَ اَفصَحُ مِنِّی لِساناً》(القصص:۳۴)[برادرم هارون که‌از من زبان بلیغ‌تر و فصیح‌تری دارد.]انکار برتری‌های دیگران و خود را برتر و بی‌نظیر دانستن خلق و خوی ابلیس است همانی که گفت:《اَنا خَیرٌ مِنهُ》[من از او بهترم. ]🔸اگر سخنرانی ای شنیدی و به شگفت آمدی و در تو تاثیر نمود، خردمندانه است که آن را بستایی؛ زیرا انسان‌ها هر چقدر به برتری و موفقیت نایل آیند، دوست دارند ستایش دیگران را در مورد خود بشنوند.🔸اگر کارمندت موفق است او را تشویق کن! این عیب است که جز اشتباهات را نبینیم و مانند مگس باشیم و تنها بر کثافات بنشینیم و چه خوب است که همچون زنبور عسل باشیم و تنها بر گل‌ها بنشینیم.🔸اگر جایی دعوت شدی سفره پهن شد و همه چیز مرتب بود و غذا خیلی خوب بود از صاحبخانه بابت مهمانی خویش تشکر کن و به او بگو به نیابت از تو از همسرش تشکر کند؛ زیرا او سرباز گمنامی است که او را ندیده‌ای و تنها عملکرد خوبش را دیده‌ای.🔸خردمندانه‌تر از همه آن است که صاحبان مهارت را به خاطر مهارت و نبوغشان بستایی. اگر نویسنده‌ای و کتابی از دیگری را مطالعه نمودی، نویسنده‌اش را تشویق کن. اگر کارمند موفقی هستی و همکارت را صاحب ابداع و خوش فکر دیدی، تشویقش کن؛ زیرا امت‌ها با همبستگی پویا می‌شوند نه با نفرت.🔸از داشتن اخلاق هووها که هر یک دوست دارند قلب شوهر، مال ایشان باشد، دوری کن. همچون شریک و تکیه‌گاه باش نه هوو. اگر به خانه همسایه رفتی و طراحی و ترتیب خانه‌اش تو را به شگفت آورد، تحسینش کن و اگر غذایی برایت آورد که لذیذ بود، به او بگو که چه آشپز ماهری است همه ما نیاز داریم بابت کارهای خوبمان از دیگران تحسین بشنویم. 🔸اوج خردمندی آنجاست که خوبی‌های دیگران را در غیابشان بستاییم. چرا همیشه در غیاب افراد، بدی‌هایشان را نقل مجلس می‌کنیم؟ مردم خوبی‌هایی نیز دارند. چرا از آنها صحبت نکنیم؟ وقتی موسی علیه السلام از خوبی‌ها و مزایای برادرش می‌گوید با الله صحبت می‌کند. خدایی که خود به حال هارون آگاه‌تر است از موسی. پس چرا شما از صفات نیکوی افراد با کسانی که آنها را نمی‌شناسند، صحبت نکنید؟💠💠💠💠💠💠💠