---شیخ ابوعبدالله بن خفيف —که از بزرگان شافعیه است— را دردِ پهلو (سیاتیک یا قولنج) گرفتار کرد، به گو

---شیخ ابوعبدالله بن خفيف —که از بزرگان شافعیه است— را دردِ پهلو (سیاتیک یا قولنج) گرفتار کرد، به گونه ای که هر وقت حمله میکرد، او را از حرکت بازمیداشت. پس هر گاه اقامهٔ نماز برپا میشد، او را بر پشت (یا دوش) میگرفتند و به مسجد میبردند.به او گفتند: ای کاش قدری به خودت آسان میگرفتی (و در خانه نماز میخواندی).فرمود: هر گاه شنیدید «حَیَّ عَلَی الصَّلَاة» و مرا در صف ندیدید، در گورستانها به دنبال من بگردید!---[طبقات الشافعیة]