مرحوم شریف رازی مؤلف کتاب گنجینه دانشمندان می نویسد:زمانی یک مسافر تهرانی که از مکه بازمی گشت، وارد نجف اشرف شد و به خدمت میرزای شیرازی رسید و به ایشان عرض کرد:به مکه مشرف بودم، پول و توشه راه خود را گم (یا تمام) کردم. در مسجد الحرام به خداوند تبارک و تعالی پناه آوردم و حضرت ولی عصر (عج) را واسطه نمودم تا خرجی و پولی برایم فراهم شود و در مکه معطل نمانم.روزها این کار را با التماس فراوان ادامه می دادم... تا آنکه یک روز هنگامی که پرده خانه خدا را گرفته، تضرع می کردم، دستی برشانه ام خودر! برگشتم و شخص محترم و باوقاری را دیدم. او به من گفت: چه حاجتی داری؟نیاز خویش را بازگو کردم، او چند لیره به من داد و فرمود:با این وجه خود را به نجف اشرف برسان و در آنجا خدمت میرزا محمدحسن شیرازی برو و بگو «سیدمهدی» گفت با این نشانی که به همراه حاجی ملاعلی کنی در بازگشت از مکه به شام، زیارت حضرت زینت (س) رفتید و حرم را گرد و غبار گرفته دیده، مشغول نظافت شدید و با گوشه عبای خود، خاک و خاشاک را بیرون بردید؛ بیست اشرفی به تو بدهد.میرزای شیرازی تا این سخن را شنید، بسیار متغیر شد و بسرعت برخاست و بیست اشرفی به آن مسافر داد.آن شخص با خوشحالی تمام و پس از زیارت عتبات مقدسه به تهران مراجعت کرد و خدمت آیه الله کنی رسید و ماجرای خود را به طور مبسوط به ایشان گفت.حاجی کنی پس از شنیدن ماجرا فرمود:آیا حواله ای آن آقا به من نداد؟گفت: خیرملاعلی بسیار گریست و سپس فرمود:میرزا در نظافت حرم حضرت زینت (س) بسیار کوشش می کرد و این تلاش، توجه امام زمان (عج) را به خود جلب ساخته است.✍🏻ماخذ : کتاب ملا علی کنی مرزبان دین  @Asemani_bashim@saatibarayagha