کاش مهدویان قدر خودش را بیشتر بداندعلیرغم مشغله‌های روزمره، وقت گذاشتم و سریال کلاغ را که در شبکه نم

کاش مهدویان قدر خودش را بیشتر بداندعلیرغم مشغله‌های روزمره، وقت گذاشتم و سریال کلاغ را که در شبکه نمایش خانگی منتشر شده را دیدم.انگیزه اصلی‌ام برای دیدن این سریال، زمینه تاریخی فیلم و ارتباط آن با ساواک و تاریخ دوره پهلوی بود و کنجکاو بودم ببینم بعد از سریال مخرب تاسیان که پیشتر در سایه اهمال دستگاه‌های امنیتی به سفیدشویی پهلوی پرداخته بود، آیا ادامه آن رویکرد در این سریال نیز جاری خواهد بود یا خیر؟برخلاف تاسیان، سریال کلاغ درگیر سفیدشویی ساواک نشده بود اما بیش از آنکه بازخوانی یک برهه حساس از تاریخ معاصر باشد، اثری "فرم‌زده" بود که در آن روح تاریخی غایب بزرگ صحنه است.ساواک‌ستیزی در این روایت، بیش از آنکه کارکرد معرفتی داشته باشد، به یک برچسب تزئینی تقلیل یافته و جای تحلیل ساختار قدرت را به یک ملودرام عاشقانه کلیشه‌ای داده است.تقلیل یک نهاد امنیتی بی‌رحم و پیچیده به پس‌زمینه‌ای برای درام، در نهایت تاریخ را به اکسسوارهای دهه ۵۰، از کراوات و مشروب تا کادیلاک فرو می‌کاهد؛ بی‌آنکه شناختی جدی از مناسبات قدرت و منطق استبداد به مخاطب بدهد.ایراد دیگر، این بود که قصه‌ای با این ظرفیت، نهایتاً می‌توانست در قالب یک فیلم سینمایی منسجم و ۹۰ دقیقه‌ای روایت شود؛ نه روایتی که با کش‌دادن و تکرار، از عمق آن کاسته شود. سریال‌سازی نباید مترادف آب بستن به قصه باشد.بازسازی ظاهری دهه ۵۰، بازنمایی تاریخ نیست؛ وقتی تاریخ، قدرت و حافظه جمعی قربانی ملودرام می‌شوند، آنچه باقی می‌ماند تصویری پرزرق‌ و برق اما کم‌عمق از گذشته است و انتظار من از محمدحسین مهدویان کارگردان جوانی که توانمندی‌اش را در ماجرای نیمروز ۱ و ۲ نشان داد، خیلی بیشتر از این بود.@Sabety_ir ✅