۱۲) شب اول قبر | دست من گیر سبک: زمینهشاعر: سید حمید الحسینی (نینوا)ج: (امیری یا حسین جانم، امیری یا حسین جانم)………………………………………………………..شبی که مسکنم گردد، میان خاک تنهایینه یاری در کنار من، نه صبری نه شکیباییبه وقت چیدن سنگ و، به وقت غسل و تدفینمبیـا ای شـافـع محشـر، کـه روی مـاه تـو بینـمامیری یا حسین جانم، امید اول و آخر بیا در لیله الدفنم ، به حق غربت مادرچو پرسند از خدای من، جوابم نام تو باشدتمـام هستی‌ام آقـا، بـه زیـر گـام تـو بـاشداگـر چه نامه‌ام تیره، اگـر چه دست من خالیستولـی بـا مِهـر تـو آقـا، مقـام و رتـبـه ام عـالیستلحد گردیده دیـوارم، سیـه گشته شب تارمبیا ای شاه مظلومان، تویی تنها کس و کارمتو که در زیر شمشیر و، به زیر نیزه افتادیمن بیچاره را آنجا، به دست غم نمی‌دادیتن من در کفن باشد، ولی تو بی کفن بودیبه زیر سُم اسبان و، غریب هر وطن بودیسرت بر نیزه شد تابان، که من گمراه نگردمفـدای خـاک گـودالت، کـه من بیـراه نگردمقبـول درگهـت باشـد، فغـان "نینـوا" مـولاشفیع معصیت‌ها شو، به حق مادرت زهرا