🍀🍀🍀اینجا خانه‌مان در رشت است. جایی که متولد شدم. حدود ۴۵ سال پیش. نبینید که الان ۴۶ سالم شده و ری

🍀🍀🍀اینجا خانه‌مان در رشت است. جایی که متولد شدم. حدود ۴۵ سال پیش. نبینید که الان ۴۶ سالم شده و ریش و پشمم سپید. از همان یکسالگی تا همین الان، هنوز مثل گیج‌ها دست به در و دیوار میکشم که جایی برای تکیه پیدا کنم و هنوز هم با دهان باز و آب از دهان راه افتاده، اطرافم را نگاه میکنم شاید راه را پیدا کنم. و آنکسی که بالاتر از من و نرگس نشسته، ۴۰ سال پیش در چنین روزی، با دریا قاطی شد و راهش را پیدا کرد و رفت. شد بالاترنشین. شد بالانشین. فاطی حالا آن بالاست و همینجوری می‌خندد. قاه‌قاه می‌خندد به من و دنیای من. به ریش من. که هنوز راه را پیدا نکردی بیچاره؟ هنوز نمی‌دانی کجایی؟ هنوز دست به دیوار میکشی که بفهمی جنس دنیا چیست؟ هاهاها... خیلی مانده پله‌ها را بیایی بالا و بنشینی پیش من. ولی بالاخره می‌آیی... و ای‌کاش آن روز، مثل من همینطوری بخندی...کاش قبل از اینکه بیایی این بالا بفهمی کجایی و دنیا دست کیست.و آنوقت است که میخندی...در چهلمین سال جاودانی فاطمه... در چنین روزی و چنین مردادی. به خواست مادر نوشتم...@saboo_saeed