تو مرد اجتماعی پیراهن آجریمن دختری خجالتی و سردو چادریمن دختری خجالتیم در حوالیتدارم کلافه میشوم از بی خیالیتترسیده ام از این همه محبوب بودنتبا دختران دور و برم خوب بودنتبا من شبیه خواهر خود حرف می زنیمن خسته ام از این همه داداش ناتنیبا گیره ای که روسریم را گرفته استدنیا مسیر دلبریم را گرفته استبا من قدم بزن کمی از این مسیر رابا خود ببر حواس من سر به زیر راعطرت رسانده است تو را تا لباسهامآشفته کرده اند کمد را،لباسهامصعب العبور ،قله خودخواه زندگیم!ای نام کوچکت غم دلخواه زندگیم!این تکه ابر کوچک جامانده در هواتحالا حسودیش شده حتی به دکمه هاتاحوال من که با یقه ات خوب میشودبازش نکن که باعث آشوب میشودآن دکمه های مستبدت دشمنت شدندآشوب های کوچک پیراهنت شدندتبعید میشوم به تو در شب نخوابیمبا تو درست مثل زنی انقلابیمآرام در مقابل من ایستاده ایبر هم زده ست نظم مرا،اخم ساده ایبی رحمی است با تو زنی همقدم شودتا دختری خجالتی از جمع کم شودباید که از حوالی قلبم بکاهمتبا حفظ حد فاصل شرعی بخواهمتدر من جهنمی است که از سر براهی استدنیای من بدون تو یک حرف واهی است#سمیه_قبادی@sabztarazsher🌿