من از تمام دختران شهر، سر بودمافسوس از بازی دنیا بی خبر بودم از عکس هایی که به دیوار اتاقت بودهر چند زیباتر نبودم، ساده تر بودمهرجا کم آوردی کنارت بیشتر ماندمبا این که زن بودم ولی مرد خطر بودمهر جا به خاکی می زدی از آن همه همراهتنها یکی می ماند، من آن یک نفر بودمهرجا یکی کم بود کاسه کوزه هایت راروی سر او بشکنی، آن دور و بر بودماز دور می فهمم چه حالی، شاد یا غمگیناما تو چه؟ دیروز فهمیدی پکر بودم؟از خود به تو، از تو به غم، از غم به تنهاییمن در تمام عمر در حال سفر بودممن عاشقی کردم تو عادت، فرق ما این بوداهل سیاست بودی و اهل هنر بودمای کاش آن روزی که گفتی دوستت دارمیا لال بودی، نه! زبانم لال! ... کر بودمگفتی اگر تو جای من بودی چه می کردی؟ترکت نمی کردم عزیزم من اگر بودمبرگشتی و تنهایی ام را بیشتر کردیمن هم به پایت سوختم، از بس که خر بودم#مائده_هاشمی@sabztarazsher🌿