من از تمام دختران شهر، سر بودم افسوس از بازی دنیا بی خبر بودم از عکس هایی که به دیوار اتاقت بود هر چند زیباتر نبودم، ساده تر بودم هرجا کم آوردی کنارت بیشتر ماندم با این که زن بودم ولی مرد خطر بودم هر جا به خاکی می زدی از آن همه همراه تنها یکی می ماند،…تو از تمام دختران شهر سر بودیدنیای من بودی اگر چه یک‌نفر بودیآن عکس‌ها دیگر به دیوار اتاقم نیستاز عکس‌هایم گرچه خیلی ماه‌‌تر بودیدنبال تو روی زمین می‌گشتم اما حیفدر آسمان انگار در حال سفر بودیحالِ تو را پرسیدم و گفتی که خوبم شکرحالا چرا امروز می‌گویی پکر بودی؟!گاهی دلم می‌خواست تنها باشم اما توهر جا که پنهان می‌شدم آن دور و بر بودی!از عاشقی چیزی نفهمیدم قبول امّانان آور یک خانه بودی؟! کارگر بودی؟!دنبال نانی سنگ‌ها را زیر و رو کردی؟!از صبح تا شب کوچه کوچه دربه‌در بودی؟!تو از غرورِ مردها چیزی نمی‌دانیشرمنده‌ی فرزندِ خود بودی؟! پدر بودی؟!هر عصر با لبخند بغضم را فرو بردماهل سیاست بودم و اهل هنر بودی!گفتی اگر من جای تو بودم نمی‌رفتماز اولش دنبالِ امّا و اگر بودیدنیا برای شاعران جایِ قشنگی نیستافسوس از قانونِ دنیا بی‌خبر بودیمن دوستت دارم هنوز آری تو هم داریبا من در این مورد همیشه هم‌نظر بودی#عمران_بهروج@sabztarazsher🌿