موج رقص انگیز پیراهن چو لغزد بر تنشجان به رقص آید مرا از لغزش پیراهنشحلقه ی گیسو به گرد گردنش حسرت ن

موج رقص انگیز پیراهن چو لغزد بر تنشجان به رقص آید مرا از لغزش پیراهنشحلقه ی گیسو به گرد گردنش حسرت نماستای دریغا گر رسیدی دست من در گردنشهر دمم پیش آید و با صد زبان خواند به چشموین چنین بگریزد و پرهیز باشد از منشمی تراود بوی جان امروز از طرف چمنبوسه ای دادی مگر ای باد گل بو بر تنش همره دل در پی اش افتان و خیزان می روموه که گر روزی به چنگ من در افتد دامنش در سراپای وجودش هیچ نقصانی نبود گر نبودی این همه نامهربانی کردنش سایه کی باشد شبی کان رشک ماه و آفتاب در شبستان تو تابد شمع روی روشنش#هوشنگ_ابتهاج@sabztarazsher