مرا مپرس که من ناخوشم، بدماین روزها به تلخ زبانی زبانزدمتو با یقین به رفتن خود فکر می کنیمن نیز بین ماندن و ماندن مردّدمحق داشتی گذر کنی از من، که سال هاستیک ایستگاه خالی بی رفت و آمدماز پا نشستم و نفسم یاری ام نکرداز هوش رفتم و نرسیدم به مقصدمگفتم که عاشقت شده ام، دورتر شدیای کاش لال بودم و حرفی نمی زدم...#سجاد_سامانی@sabztarazsher🌿