می‌دانی چه چیزی روح مرا خرد می‌کند وارنکا؟ پول نیست، نگرانی‌های روزمره است، این پچ‌پچ‌های این آدم‌ها، این لبخندهایشان، این لطیفه‌هایشان. می‌بینی کار به کجا کشیده است مامکم؟ از زنده بودنم خجالت می‌کشم وارنکا! مثل یک آدم مطرود هستم. بدتر از یک ولگرد بی‌گذرنامه. فاجعه‌ وحشتناکی است! پایان کار من است! پایان پایان کار من! پایان بی‌بازگشت...#بیچارگان#فئودور_داستایفسکی@Sadegh_Hedayat©