چیزی از خود هر قدم زیر قدم گم می کنمرفته رفته هر چه دارم چون قلم گم می کنمبی نصیب معنی ام کز لفظ می جویم مُراددل اگر پیدا شود ،دیر و حرم گم می کنمتا غبار وادی مجنون به یادم می رسدآسمان بر سر ، زمین زیر قدم گم می کنمدل ، نمی ماند به دستم ، طاقت دیدار کو ؟تا تو می آیی به پیش ، آیینه هم گم می کنمقاصد مُلک فراموشی کسی چون من مبادنامه ای دارم که هر جا می برم گم می کنمبر رفیقان (بیدل ) از مقصد چه سان آرم خبر ؟من که خود را نیز تا آنجا رسم گم می کنمبیدل دهلوی