به یاد مرحوم اسماعیل خلیلینخستین آشنایی ما به اوایل دهه ۷۰ برمی‌گردد. من دانشجوی ارشد جامعه شناسی بو

به یاد مرحوم اسماعیل خلیلینخستین آشنایی ما به اوایل دهه ۷۰ برمی‌گردد. من دانشجوی ارشد جامعه شناسی بودم و مرحوم خلیلی به عنوان دانشجوی کارشناسی وارد بخش جامعه شناسی دانشگاه شیراز شد. چند سالی بزرگتر از ورودی‌های همدوره‌ای‌اش بود (اخیرا در یادداشتی خواندم که قبلاً دانشجوی پزشکی بود) از همان بدو ورود معلوم بود آدمی باسواد، هدفمند و پر مطالعه است. یادم هست بهانه آشنایی ما مطالعه همزمان مجله «ایران فردا» و گفتگو پیرامون مطالب آن بود. بعداز فارغ التحصیلی از دانشگاه دیگر از همدیگر خبر نداشتیم تا اینکه فضای مجازی به‌ کمک آمد و باحضور در نشست های انجمن جامعه شناسی و سایر همایش‌ها دوباره همدیگر را دیدیم وخاطرات را مرور کردیم. وقتی شنیدم بیمار است فکر نمی کردم چندان جدی باشد و این عزیز را از دست بدهیم. فکر می کردم دوباره و چند باره بازهم همدیگر را خواهیم دید؛ اما نشد. زندگی همین است. به همین سرعت طی می شود، دوستان می‌روند و حسرت بر دل ‌ها می‌ماند. همه آنهایی که مرحوم خلیلی را می شناختند از شنیدن خبر درگذشتش غمگین و متاسف و متاثر شدند. یاد و نامش همیشه گرامی#سعید_معدنی @Saeed_Maadani