▪️ باستانی پاریزی و سهراب سپهری«به‌خاطر دارم که در جلسه ادبی مورخ‌الدوله سپهر، یک جوان لاغر باریک‌ان

▪️ باستانی پاریزی و سهراب سپهری«به‌خاطر دارم که در جلسه ادبی مورخ‌الدوله سپهر، یک جوان لاغر باریک‌اندام کاشی شعر می‌خواند که اغلب مورد ایراد بود، ولی او شعر خود را تا آخر می‌خواند ـ و شاید به‌خاطر قوم و خویشی با مورخ‌الدوله کمتر به او اعتراض می‌کردند. او بعدها یکی از بزرگ‌ترین ـ و به‌عقیده من بزرگ‌ترین شاعر نوپرداز ایران- شد، و آن سهراب سپهری بود. گوینده این قطعه دلپذیر:ـ من مسلمانمقبله‌ام یک گل سرخ،جانمازم چشمه،مُهرم نورمن وضو با تپش پنجره‌ها می‌گیرممن نمازم را وقتی می‌خوانمکه اذانش را بادگفته باشد سر گلدسته سرو...سنگ از پشت نمازم پیداست...».📗باستانی پاریزی، بازیگران کاخ سبز، ۲۴۷. 📘 پنجه‌نامه: تاریخ و خاطره🆔 t.me/HistoryandMemory