پاییز فصل نو شدندر لباس زرد عاشقانه‌هاو رستاخیز برگهای سرخکه بی محابا سقوط راتن می دهند به امید وصال

پاییز فصل نو شدندر لباس زرد عاشقانه‌هاو رستاخیز برگهای سرخکه بی محابا سقوط راتن می دهند به امید وصالمسیر سبز زندگیجز زردی و شکستگی نبودهنگامی که به زیر پاهایمانطنین دلنواز یکی شدن راوعده‌ی بودن می‌دادیمندانستیم برگها در سکوت آرزوهایشانعشق را معلق در هوابی آنکه بخواهندبه باد سپرده‌اند-عاشقان بی‌عاطفهدر گذر از کوچه‌ی خاطراتبا قدمهای سنگینو دستان در آغوش کشیدهبه سراغ کفپوش زرد و سرخ نرویدکه [مبادا ترک بردارد]برگ های شکننده‌ی پاییزی#سعیددهقانی @saeeddehghani_poet