پس از حمله ی مغول به ایران، در اثر در هم ریختن تمام مبانی اجتماعی،اقتصادی و سیاسی هیچ فرد آگاه و خرد

پس از حمله ی مغول به ایران، در اثر در هم ریختن تمام مبانی اجتماعی،اقتصادی و سیاسی هیچ فرد آگاه و خردمند و با شخصیتی تن به همکاری با مغول ها نمی داد و مغولان جز مردان مطیع،پست و فرومایه که تابع آنان باشد،کسی را به همکاری و خدمت دعوت نمی کردند. که عطاملک جوینی این وضعیت را در کتاب خود به خوبی نقل کرده است:«امروزه دروغ و ریا را پند و ذکر پندارند و حرامزادگی و سخن چینی را دلیری و شهامت نام کنند. زبان و خط ایغوری(خط مغولان) را هنر و دانش بزرگ دانند. اکنون هر تبهکاری امیر،هر مزدوری صدرنشین،هر ریاکاری وزیر،هر اِدباری دبیر،هر فاسدی مستوفی،هر ولخرجی ناظر هزینه،هر ابلیسی معاون دیوان، هر کون خری صدر،هر شاگرد آخوری صاحب حرمت و جاه،هر فراشی صاحب منصب،هر ستمگری پیشکار،هر خَسی کَسی،هر خسیسی رئیسی،هر خیانت پیشه ای قدرتمند و... »#منبع: تاریخ جهانگشای جوینی،عطاملک جوینی،ص ۳۶ و۳۷