در فرایند ارزیابی یکی از مراجعان، با هدف شناسایی عوامل زمینه‌ساز و ریشه‌ایِ شکل‌گیری ذهنیت «والد تنب

در فرایند ارزیابی یکی از مراجعان، با هدف شناسایی عوامل زمینه‌ساز و ریشه‌ایِ شکل‌گیری ذهنیت «والد تنبیه‌گر»، در ابتدا شواهد آشکاری از تجربه‌های فرزندپروری بسیار سخت‌گیرانه یا تنبیه‌گرانه که بتواند شدت بالای این ذهنیت را تبیین کند، مشاهده نشد. از آنجا که مراجع نیز در این زمینه اطلاعات یا تجربه مشخصی را مطرح نمی‌کرد، بدون اعمال فشار یا اصرار برای دستیابی به یک پاسخ خاص، فرایند مصاحبه با رویکردی اکتشافی ادامه یافت.در ادامه، با کسب رضایت مراجع و انجام مصاحبه با اعضای خانواده، تلاش شد زمینه‌های رشدی و تجربیات دوران کودکی او با دقت بیشتری بررسی شود. در مراحل اولیه مصاحبه نیز شواهد قابل‌توجهی از الگوهای فرزندپروری به‌شدت سخت‌گیرانه یا تنبیهی در خانواده مشاهده نشد. با این حال، با تعمیق مصاحبه و بررسی تاریخچه زندگی مراجع، مشخص شد که او در مقطعی از دوران رشد خود با پدربزرگی زندگی کرده است که الگوی رفتاری او عمدتاً مبتنی بر سرزنش، انتقاد و ارزیابی منفی بوده است.این یافته می‌تواند نمونه‌ای از فرایند «مصاحبه بینش‌محور» در رویکرد طرحواره‌درمانی تلقی شود؛ به این معنا که به‌جای تمرکز صرف بر عوامل آشکار و مستقیم، با بررسی تدریجی تاریخچه رشدی و روابط معنادار، تجربه‌های کمتر آشکار اما اثرگذار شناسایی می‌شوند. در این مورد، به نظر می‌رسد قرار گرفتن مکرر در معرض تعاملات سرزنشگرانه و انتقادآمیز با پدربزرگ، در شکل‌گیری و تقویت الگوهای شناختی و هیجانی مرتبط با ذهنیت «والد تنبیه‌گر» نقش داشته باشد.دکتر سعید مرادی وفا روانشناس بالینی