زمانی نان و نمک حرمتی داشت، و صداقت رفیق دیرینه‌ی مردم بود. سادگی بالاترین و زیباترین جایگاه را از آ

زمانی نان و نمک حرمتی داشت، و صداقت رفیق دیرینه‌ی مردم بود. سادگی بالاترین و زیباترین جایگاه را از آن خود میکرد، و قسم به کلام درست، پایان تمام نگرانی‌ها بود. آشنایان آتش در دل و جان هم نمی‌انداختند، و تنهایی انتهای بی‌مروتی و نامردی نام میگرفت. رفاقت‌ها به تار مویی بند نبود، و آدم‌ها از حال همدیگر باخبر بودند، و به هر بهانه‌ای جویای خیسی چشم‌های یکدیگر میشدند. عشق‌ها ساده بودند اما عمیق، آنقدر که ترس از دست دادن، معنایی نداشت. زمانی عشق، انسانیت، و اعتماد، معنای دیگری داشت. چیزی متفاوت‌تر از آنچه این‌روزها، پیش روی نگاه من و تو پیداست …https://t.me/safarbedigarsoo