با یاد و نام خداوند متعال؛پنجمین سالگرد درگذشت دوست از دست رفته؛ رحیم نیکبخت پانزدهم مرداد ماه، سالگ

با یاد و نام خداوند متعال؛پنجمین سالگرد درگذشت دوست از دست رفته؛ رحیم نیکبخت پانزدهم مرداد ماه، سالگرد درگذشت دوست فقید و عزیزم زنده یاد رحیم نیکبخت است.رحیم، مرداد ماه 1400 و در ایام عزای سید و سالار شهیدان عالم آقا اباعبدالله الحسین علیه السلام، به دلیل ابتلا به بیماری کرونا، به جوار رحمت حق تعالی و دیدار آقا امام حسین شتافت و دوستان خود را تنها گذاشت. اندوه فقدان ناگهانی رحیم که مظهر صفای باطن بود، همیشه در دل دوستان اوست. این روزها که وطن از هر سو آماج زخم است، جای او خالی است.  یادش را گرامی می دارم و به روحش سلام و درود می فرستم.رحیم در مسیر روشنگری و پرتوافکنی بر زوایای تاریک تاریخ معاصر آذربایجان، آرام و استوار گام برمی‌داشت و زحمتِ خنّاسان و آزارِ کارافزایان و نیشِ کوته‌نظران، عزم و اراده خستگی‌ناپذیرش را در راه بیان حقیقت نمی‌فرسود. صفا و صمیمت و مهربانی عناصر ذاتی وجودش بود. حتی مخالفان راه و مرامش نیز بر این جنبه وجودی او اعتراف می‌کردند. با همه دوستان و مخاطبان از سر لطف و صفا سخن می‌گفت و از بدگویی و لجاجت و کینه توزی به شدت پرهیز داشت. من در 23 سال دوستی با او، یک بار ندیدم در پوستین کسی افتد و از کسی بدگویی کند.جریان‌سازی" و "پرکاری" دو شاخصه بارز فعالیت‌های فرهنگی رحیم نیکبخت بود. رحیم، حلقه وصل جمعی از پژوهشگران خطه آذربایجان بود و هر گاه به تبریز می‌رسید، دوستان را در جایی که بود گرد خویش می‌آورد و با برگزاری این جلسات صمیمی‌ و دوستانه، زمینه شکل‌گیری یک همایش جدید و نشستی فرهنگی را فراهم می‌آورد. بسیاری از اهل قلم جوان آذربایجان -که اینک در حوزه‌های فرهنگی و تاریخی قلم می‌زنند- از جمله تربیت‌شدگان او هستند که با تشویق‌های پی در پی رحیم و زمینه‌سازی او برای سخنرانی جوانان در همایش‌ها، شور و شوقی جدید را تجربه می‌کردند. در عین جریان‌سازی، پرانرژی هم بود. دمی‌ آرام و قرار نداشت. در دیدارهای تقریبا دوماهانه‌ای که داشتیم، بلافاصله بعد از سلام و احوالپرسی، بی‌مقدمه سراغ کار جدید می‌رفت و مباحث جدی آغاز می‌شد.رحیم آقا، به معنای واقعی کلمه عاشق ایران و آذربایجان بود. تقریبا در همه آثاری که به خامه توانای او منتشر شده است، رنگی از پیوند ایران و آذربایجان مشاهده می‌شود. نگارنده در سال‌های دوستی و همنشینی با او، هیچ گاه تندی و عصبانیتش را ندید؛ اما آنچه موجبات خشم او را فراهم می‌کرد، جعل تاریخ آذربایجان از سوی خناسان و تحریف‌گران بود. همین روحیه سازش‌ناپذیری با تحریف‌گران بود که هرازگاه نادانی را بر آن می‌داشت که با کینه‌توزی، در گوشه و کنار از او بدگویی و سخن‌پراکنی کند. ذکر عظمت دیرین تاریخ ایران و آذربایجان و روایت درست از تاریخ این دیار غیرت سرشت، وجه همت او بود و در این میان عنصر وحدت ملّی و شکوه ایران، بارزترین نقطه مطالعات تاریخی و فعالیت‌های فرهنگی‌اش بود.با رفتن رحیم نیکبخت، ایران یکی از فرزاندان بلندهمت و آذربایجان عزیز یکی از پژوهشگران سختکوش و بافضیلت خود را از دست داد.دردا و دریغا که دست اجل به ناگاه و بی‌خبر، بهار دوستی ما را به خزان تبدیل کرد و روزگار میان دوستان جان جدایی انداخت.دخل الزمان و فرّق بینناان الزمان مفرّق الاحبابمحمد طاهری خسروشاهی تبريز؛ کوچه باغ