نمی‌آرم به‌لب، تا زنده هستم باز نامش را نخواهم کرد دیگر مثل سابق احترامش راجوانی را به پایش هیچ‌گاهی سر نمی‌کردم اگر از ابتدا فهمیده می‌بودم مرامش رابه هر شعری که باقی مانده باشد رد پای اوبه زودی می‌سپارم در دل آتش تمامش را کسی که روزهای روشنم را کرد ابرآلود نگردانی خدایا تا قیامت صبح، شامش رازنی که در پی ناکامی من سال‌ها کوشید نمی‌خواهم برای لحظه‌ای هم شاد، کامش رااگر پایین نشد از قهر خود با او چی خواهی کرد اگر آماده شد باید بگیرد انتقامش را دعا کن در مصاف دادخواهی حق و باطل جدا از تن نسازد هیچ شمشیری نیامش را «به نفرینم گرفتارت کنم» یا عذر خواهی کرد عزیزم! اختیارت- می‌پسندی هر کدامش را#محمدظریف_رستمی💙⊱✾☕️✾⊰💙