چپ روان‌گردان توده‌هاست.۱. زیست ما دراین نیم قرن چنان سرشار تجربه‌های شگفت سیاسی بوده که می‌توان گفت میانگین آگاهی سیاسی جامعه ایران از هرفارغ‌‌التحصیل دانشگاه‌های معتبر جهان یا اندیشکده و پژوهشکده‌ غربی و شرقی بیشتر است. ما با گوشت و خون خود تجربیده‌ام که منظور از اصلاحات چیست، استبداد دینی چه‌گونه ظهور می‌کند، لابی‌گری جمهوری اسلامی در غرب تا کجاها نفوذ ‌کرده، فرنازفصیحی و نگارمرتضوی بودن یعنی چه، مسعود چه‌طوربهنود شد، سلبریتی فرصت‌طلب کیست و وسط بازی چیست، اپوزوسین 88 خارج‌نشین طی چه سازوکاری به عمله خون‌شور بدل گشت، رونامه‌نگاری تربیت یافته توسط شمس‌الواعظین چه ساختاری دارد، تفاوت بین بی‌بی‌سی و صدای آمریکا در چیست و هزاران نکته باریکتراز موی دیگر که امکان ترجمه و انتقال آن به زبان دیگری امکان پذیرنیست.۲. یکی از تجربیات ما در این سال‌ها فهمیدن مکانیزم جنبش چپ بوده‌است. دیدن اینکه چه‌طور شریف‌ترین و شجاع‌ترین آدم‌هایی که می‌شناختم تحت تاثیر این جنبش ناگهان به انسان‌‌های کاملا متفاوت تبدیل می‌شوند برایم همیشه تاسف برانگیز بوده است .اندیشه چپ همان قرص روان‌گردان است. نگاه کنید به گرتا تونبرگ، این دختر معصوم اوتیسمی که چپ جهانی بالا آوردش، جهانی‌اش کرد و بعد در موعد مقرر قرصش را داد و بعد از اینکه اعتبارش را مصرف کرد برای همیشه به فراموشی سپردش. ۳. ایران را فاقد جنبش چپ ایرانیزه شده و بومی میدانم و آن‌چه در ایران هست صرفا تقلیدی از چپ جهانی است.با این وجود تجربه انباشته نیم قرن اخیر به ما ثابت می‌کند که در مبارزه با استبداد دینی، چپ ایرانی، درست در نقطه بزنگاه، به هر بهانه‌ای که شده پاپس می‌کشد و تنهایمان می‌گذارد. به چپ‌ها به چشم مردمی قرصی نگاه کنید که هر گروهی در جهان که با شعار ضدآمریکایی حاکم باشد نقش ساقی آن‌ها را دارد. ممکن است بر او خشم بگیرد که چرا دوز دارو کم است یا گران است اما چند قرصی در دنیا می‌شناسید که بر ساقی خودش قیام کند؟۴. اگر دین افیون توده‌ها باشد، بلاشک چپ نیز روان‌گردان توده‌هاست.ا.معمار