#یادداشت فردوسی امروزم آرزوست🔻در روزگاری که زبان عربی، به‌عنوان زبان علم، دین و دیوان‌سالاری، بر پ

#یادداشت فردوسی امروزم آرزوست🔻در روزگاری که زبان عربی، به‌عنوان زبان علم، دین و دیوان‌سالاری، بر پهنهٔ ایران سایه انداخته بود، فردوسی با سرودن شاهنامه نه فقط حماسه‌ای ملی آفرید، بلکه زبان پارسی را از انقراض نجات داد. او در برابر جریانی ایستاد که می‌پنداشت «علم و فضل» جز با واژگان عربی ممکن نیست. اما امروز، صحنه تغییر کرده؛ مهاجم جدید زبان انگلیسی است؛ نه از سر زور شمشیر، بلکه از راه فناوری، علم، رسانه، و اقتصاد.دیروز: فردوسی در برابر عربیِ علمی🔻در دوران سامانیان و غزنویان، زبان عربی زبان رسمی علم، فلسفه، پزشکی و حقوق بود. نوشتن به فارسی در بسیاری از محافل، «بی‌سوادی» تلقی می‌شد.🔻فردوسی با صرف ۳۰ سال عمر، با به‌کارگیری واژگان کهن و ساخت‌های دستوری اصیل پارسی، ثابت کرد که این زبان ظرفیت بیان عمیق‌ترین مفاهیم انسانی را دارد.شاهنامه نه فقط یک اثر ادبی، بلکه فرهنگ‌نامهٔ هویتی شد: مرز میان «ما» و «دیگران» را با زبان ترسیم کرد.امروز: انگلیسی به‌عنوان زبان مهاجم🔻امروز، زبان انگلیسی در علم، فناوری، اینترنت، تحصیلات عالی، کسب‌وکار و حتی گفت‌وگوی روزمرهٔ جوانان نفوذ کرده است تا آنجا که برخی از حامیان سرسخت فردوسی نیز استفاده از زبان انگلیسی را سند افتخار و نشانه علم و فضل می دانند🔻بسیاری از دانشجویان و پژوهشگران ناچارند مقاله به انگلیسی بنویسند، کنفرانس به انگلیسی بروند، و حتی اصطلاحات تخصصی را به فارسی ترجمه نکنند.این وضعیت، اگر مهار نشود، می‌تواند به تضعیف تدریجی زبان فارسی در حوزه‌های علمی و رسمی بینجامد🌱 ضرورت «فردوسی‌های امروز»🔻برای حفظ زبان فارسی در برابر انگلیسیِ مهاجم، به فردوسی‌های جدید نیاز داریم؛ نه لزوماً شاعر، بلکه:دانشمندان و استادانی که به زبان فارسی آموزش دهند و کتاب‌های درسی به فارسی بنویسند.رسانه‌ها و تولیدکنندگان محتوا که واژه‌های فارسی را در فناوری و فرهنگ عامه جا بیندازند.نهادهای سیاست‌گذار که ترجمه و معادل‌سازی را تشویق کنند، نه تحقیر.هر یک از ما که در نوشتن، حرف زدن و حتی توییت زدن، به جای واژه‌های انگلیسیِ بی‌نیاز، از معادل‌های زیبای فارسی استفاده کنیم.💬 سخن پایانیهمان‌طور که فردوسی با پافشاری بر پارسی‌گویی، هویت ما را در طوفان تاریخ حفظ کرد، امروز نیز عشق به زبان مادری و تلاش جمعی می‌تواند فارسی را در برابر هجوم انگلیسی سرپا نگه دارد. اگر هر ایرانی یک «فردوسی کوچک» باشد، فردا هنوز هم می‌توانیم داستان‌هایمان را به فارسی بنویسیم و بخوانیم.به ایران و آیندهٔ زبانش ایمان داریم. چه شد که فردوسی یک تنه کار یک ملت را کرد؟ امروز چرا یک ملت نتواند کار فردوسی را؟https://t.me/salam_torbat