📗 *محتاج لالایی؛ وقتی دروغ، تنها راهِ آرامش است*‌🖌 احمد یغما‌🐱 در رمان «گهواره گربه»، کورت ونه‌گا

📗 *محتاج لالایی؛ وقتی دروغ، تنها راهِ آرامش است*‌🖌 احمد یغما‌🐱 در رمان «گهواره گربه»، کورت ونه‌گات دینی خیالی به نام «باکونونیسم» را معرفی می‌کند. اما این دین، هیچ ادعایی بر حقیقت ندارد. پیامبرش، باکونون، از همان ابتدا اقرار می‌کند که تمام گفته‌هایش «دروغ» است و اصالتی ندارد.‌🧠 *اما نکته تکان‌دهنده اینجاست:* مردم جزیره «سان لوران» با اینکه می‌دانند این کیش، یک توهم محض است، اما مخفیانه و با اشتیاق به عبادت در آن می‌پردازند. چرا؟ چون آن‌ها تشنه‌ی «لالایی» هستند.‌🗿 باکونونیسم در واقع پاسخ به نیاز انسان‌هایی است که حقیقتِ عریان و سردِ جهان را تاب نمی‌آورند. آن‌ها ترجیح می‌دهند در گهواره‌ای تکان بخورند و دروغ‌هایی را بشنوند که به آن‌ها آرامش می‌دهد؛ همان‌طور که کودک محتاج لالایی است تا به خواب رود، این انسان‌ها هم محتاج باورهایی هستند که به آن‌ها «اطمینان از پیروزی‌هایشان» بدهد، حتی اگر بدانند این اطمینان، ساختگی است.‌🚩 *اینجا‌ست که تراژدی ما آغاز می‌شود.*‌در دنیای سیاست، «باکونون‌های» بسیاری پدید می‌آیند. آن‌ها نیازی ندارند فریاد بزنند که حقیقت با ماست؛ آن‌ها فقط کافی است بدانند شما چه «لالایی»‌ای می‌خواهید بشنوید. آن‌ها با مهارت تمام، دروغ‌هایی را در اذهان مخاطب «هک» می‌کنند که با نیازهای عاطفی آن‌ها سازگار باشد.‌آن‌ها می‌بینند که مخاطب تشنه‌ی پیروزی و شور و هیجان است، پس همان دروغ‌های سازمان‌یافته را در قالب شعارهایی می‌بافند که آنان را به خواب می‌برد. مردم در حالی که گمان می‌کنند در حال بیداری و مبارزه هستند، در واقع در گهواره‌ی آن‌ها تکان می‌خورند و با هر بار شنیدن این لالایی‌های سیاسی، بیشتر به خواب می‌روند.‌✅ سهم این «باکونون‌های سیاسی» این است که به طرفداران خود احساس امنیت بدهند، در حالی که در واقعیت، ماده‌ی «یخ-۹» (همان بن‌بست‌های سخت و اشتباهات محاسباتی) تمام افق‌های مردم را منجمد کرده است.‌📌 بزرگترین فاجعه این نیست که برخی سیاستمداران و سخنرانان دروغ می‌گویند؛ فاجعه این است که برخی‌ها به عنوان مخاطب، «عاشقِ این دروغ‌ها» شده‌اند. آنان ترجیح می‌دهند در گهواره‌ی توهم بمانند تا اینکه با واقعیت‌های تلخِ بیداری روبرو شوند.‌📌 *باید از آن‌ها پرسید:* آیا جسارتِ بیدار شدن از این گهواره را دارید؟ یا هنوز ترجیح می‌دهید لالایی‌های شیرینی را بشنوید که آینده‌ی همه ما را در سرمای مطلق منجمد می‌کنند؟🔰البته این طلبِ لالایی، مختص امروز نیست؛ ریشه‌اش در تاریخ ماست. درست همان‌طور که ملک‌الشعرای بهار سرود:‌«گوئیم که بیدار شدیم، این چه خیالی‌ست؟بیداری ما چیست؟ بیداری طفلی‌ست که محتاج به لالاست، ازماست که برماست»۱۳ شهریور ۱۴۰۵‌#سلام_خبر_صدای_ایران_پیروز💬 [بله](https://ble.ir/SNews_ch): 🗞 [تلگرام](https://t.me/salamnewsch)