‍ ⭕️موسویان: تهران و واشنگتن در «بن‌بست راهبردی» قرار گرفته‌اند⭕️تهران رویارویی با آمریکا را «جنگی و

‍ ⭕️موسویان: تهران و واشنگتن در «بن‌بست راهبردی» قرار گرفته‌اند⭕️تهران رویارویی با آمریکا را «جنگی وجودی» می‌داند⭕️بخشی از رهبران ایران به این نتیجه رسیده‌اند «مرگ یک بار، شیون یک بار»🔹سیدحسین موسویان در مقاله‌ای در «میدل ایست آی» با بررسی تحولات اخیر ایران و آمریکا، معتقد است تهران و واشنگتن در یک «بن‌بست راهبردی» قرار گرفته‌اند؛ وضعیتی که در آن هر دو طرف همچنان توانایی وارد کردن خسارت به دیگری را دارند، اما هیچ‌یک نمی‌تواند از طریق فشار یا قدرت نظامی، راه‌حل سیاسی پایداری را بر طرف مقابل تحمیل کند.🔹به نوشته موسویان، ابتکارات اخیر عمان، قطر و پاکستان برای احیای مذاکرات ایران و آمریکا و حفظ تفاهم‌نامه اسلام‌آباد نشان می‌دهد مسیر دیپلماسی همچنان وجود دارد، اما واشنگتن با رد پیشنهاد تهران برای بازگشت به این تفاهم‌نامه و ازسرگیری حملات نظامی، بار دیگر مسیر تشدید فشار را انتخاب کرده است.🔹موسویان تفاوت اصلی کنونی را در محاسبات راهبردی دو طرف می‌داند. واشنگتن ظاهراً بر این باور است که ترکیب خسارات نظامی واردشده به ایران و گسترده‌ترین فشار اقتصادی و تجاری می‌تواند تهران را به پذیرش شروط آمریکا وادار کند. در مقابل، تهران جنگ اخیر را یک «جنگ وجودی» تلقی می‌کند و معتقد است این درگیری علاوه بر هزینه‌هایی برای ایران، آسیب‌پذیری‌های آمریکا و نظام انرژی جهانی را نیز آشکار کرده و هزینه‌های سیاسی سنگینی برای واشنگتن و تل‌آویو به همراه داشته است.🔹از نگاه نویسنده، بخشی از رهبران ایران به این نتیجه رسیده‌اند که ادامه چرخه تحریم، تهدید نظامی و بحران‌های دوره‌ای ممکن است از پذیرش یک رویارویی تعیین‌کننده پرهزینه‌تر باشد؛ ذهنیتی که موسویان آن را با ضرب‌المثل فارسی «مرگ یک بار، شیون یک بار» توضیح می‌دهد. بر این اساس، تهران ممکن است بیش از گذشته آماده مقاومت در برابر فشار اقتصادی و حتی گسترش رویارویی نظامی باشد.🔹موسویان همچنین معتقد است تجربه جنگ ایران و عراق و تجربه شخصی جنگ اخیر در میان برخی چهره‌های اصلی ساختار تصمیم‌گیری ایران، از جمله رهبر جدید جمهوری اسلامی، محمدباقر قالیباف و محسن رضایی، بر محاسبات راهبردی تهران اثر گذاشته و باعث شده است ریسک و تهدید آمریکا متفاوت از گذشته ارزیابی شود.🔹در این شرایط، نویسنده برای دونالد ترامپ سه میراث در قبال ایران قائل است: «فشار حداکثری»، «رویارویی نظامی» و «تفاهم‌نامه اسلام‌آباد». به باور او، ترامپ نمی‌تواند هر سه مسیر را همزمان دنبال کند و اگر می‌خواهد میراث او در تاریخ، دستیابی به صلح با ایران باشد، باید مسیر تفاهم‌نامه اسلام‌آباد را انتخاب و آن را به یک توافق جامع و پایدار تبدیل کند.🔹موسویان برای چنین توافقی دو محور اصلی پیشنهاد می‌کند: تنگه هرمز: ایران، آمریکا، عمان و کشورهای عربی خلیج فارس باید درباره یک سازوکار دائمی امنیت دریایی مذاکره کنند که آزادی کشتیرانی را تضمین و از تبدیل هرمز به کانون دائمی بحران جلوگیری کند. پرونده هسته‌ای: ایران برای همیشه از تولید سلاح هسته‌ای صرف‌نظر کند، اما حقوق خود برای استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای بر اساس NPT حفظ شود و آمریکا نیز تحریم‌های مرتبط با برنامه هسته‌ای ایران را برای همیشه لغو کند. تصویب چنین توافقی در مجالس دو کشور می‌تواند به آن ثبات سیاسی بیشتری بدهد.🔹در نگاه موسویان، ترامپ حتی می‌تواند این توافق را به یک معماری جدید امنیتی در خاورمیانه تبدیل کند؛ از طریق ایجاد سازوکار همکاری و امنیت میان ایران و کشورهای عربی خلیج فارس و همچنین ایجاد نوعی تفاهم راهبردی میان ایران و اسرائیل برای پایان دادن به چرخه تهدیدهای نظامی و امنیتی متقابل.🔹ترامپ در نقطه‌ای قرار گرفته که می‌تواند یکی از دو مسیر را انتخاب کند: ادامه سیاست‌های شکست‌خورده فشار و جنگ، یا تبدیل تفاهم‌نامه اسلام‌آباد به یک توافق بزرگ که به نزدیک به پنج دهه خصومت ایران و آمریکا پایان دهد. از دید موسویان، انتخاب دوم می‌تواند نه فقط یک موفقیت دیپلماتیک، بلکه زمینه‌ساز «بازطراحی بنیادین معماری امنیتی خاورمیانه» باشد./ جهان دیپلماسی @samassoumi