من از تو می‌مردماما تو زندگانی من بودیتو با من می‌رفتیتو در من می‌خواندیوقتی‌که من خیابان‌ها رابی‌هی

من از تو می‌مردماما تو زندگانی من بودیتو با من می‌رفتیتو در من می‌خواندیوقتی‌که من خیابان‌ها رابی‌هیچ مقصدی می‌پیمودمتو با من می‌رفتیتو در من می‌خواندیتو از میان نارون‌ها، گنجشک‌های عاشق رابه صبح پنجره دعوت می‌کردیوقتی‌که شب مکرر می‌شدوقتی‌که شب تمام نمی‌شدتو از میان نارون‌ها، گنجشک‌های عاشق رابه صبح پنجره دعوت می‌کردیتو با چراغ‌هایت می‌آمدی به کوچه‌ی ماتو با چراغ‌هایت می‌آمدیوقتی‌که بچه‌ها می‌رفتندو خوشه‌های اقاقی می‌خوابیدندو من در آینه تنها می‌ماندمتو با چراغ‌هایت می‌آمدی...تو دست‌هایت را می‌بخشیدیتو چشم‌هایت را می‌بخشیدیتو مهربانی‌ات را می‌بخشیدیوقتی‌که من گرسنه بودمتو زندگانی‌ات را می‌بخشیدیتو مثل نور سَخی بودیتو لاله‌ها را می‌چیدیو گیسوانم را می‌پوشاندیوقتی‌که گیسوان من از عریانی می‌لرزیدندتو لاله‌ها را می‌چیدی.....و گوش می‌دادیبه خون من که ناله‌کنان می‌رفتو عشق من که گریه‌کنان می‌مردتو گوش می‌دادیاما مرا نمی‌دیدی.♦️انجمن ادبی سار♦️🔷مارادنبال کنید🔷@saranjoman#فروغ_فرخزاد. مجموعه‌ سروده‌ها: دفتر تولدی دیگر.