تجربه سربازی من قسمت دوم (سهیل دهقانی)بعد از سه روز کم کم شروع شد ما با فرمانده ها آشنا شدیم کمک مرب

تجربه سربازی من قسمت دوم (سهیل دهقانی)بعد از سه روز کم کم شروع شد ما با فرمانده ها آشنا شدیم کمک مربی ها رو شناختیم و کلاس های آموزش تئوری و عملی رو گذروندیم. بعد از 20 روز یه میان دوره بهمون خورد و ما 5 روز اومدیم مرخصی ببین دوست خوبم خیلی تو فکر میان دوره نباش یا میدن یا نمیدن معمولا همه کادر آموزش سعی میکنن به دوره شما برا استراحت خودشونم شده یه مرخصی بدن ولی بعضی وقتا تعطیلی نمیخوره یا مناسبتی نیست پس تو باید 60 روز بمونی حالا نه اینکه موردی مرخصی ندن ولی برا موردی مرخصی گرفتن باید یا مشکل خاص و مهمی داشته باشی(بیماری یا خدایی نکرده فوت اقوام) یا خیلی پیله بشی به فرمانده گروهان و گردان و پادگان یا آشنا داشته باشی یا کاری انجام بدی که اونا تشخیص بدن باید تشویق بشی.بعد از مرخصی ما سختی هامون تازه شروع شد دو جا خیلی اذیت میشی البته نه اینکه سخت بگیرن سینه خیزت بدن نابودت کنن نه خب ولی الان بهت میگم چجوری اذیت میشی یکی میدان تیر برا تیراندازی و یکی اردوگاهمیدان تیر از 3 تا 6 بار باید بری بستگی به آب و هوا و حال و حوصله فرماندت و هزارتا چیز دیگه داره دیگه باید بریبایداسلحه 4 کیلویی ژ3 با یه گاری از وسایل مورد نیاز که 20 تا از سربازا زحمت حملش رو میکشن ببری یه مسافت 1 تا 2 کیلومتری رو ما رفتیم با خودتون بطری آب و شیرینی ببرید که میدون تیر از 7 صبح تا 12 ظهر هستی و هیچی هم گیر نمیاد اونجاکلا همیشه تو طول سربازی شکلات آب نبات و قند و نبات و اینا داشته باشید کشمش و میوه خشک و اینا چون فشارت میوفته حجم صبحانه اونقدری نیست با توجه به فعالیت شما که جوابگو انرژی مورد نیازت باشه فوری غش میکنی دیگه حالت گرفته میشهاینم بگم تو سربازی خوشحال از مریض شدن نباش چون اینقدر پروسه درمانت طول میکشه که خودت خوب میشی خود به خود تا بیای بری بهداری پادگان دو روز طول میکشه اگه خیلی رو به مرگ باشی سریع آمبولانس میاد بهداری میری ولی یه روز طول میشکه بری بیمارستان اگه دیگه خیلی حاد باشی میری بیمارستان ولی دیگه زنده موندنت با خودت پس مواظب خودت باش!خلاصه پوکه گم نکن تو میدون تیر که خودت و همه هم رزمات به گا میرین تا پیدا نشه نمیزارن بیای و گشنه و تشنه باید دنبال پوکه بگردی تازه اگه بازرسی و اطلاعات بازداشتت نکنن.اردوگاه سخت ترین سخت ترین قسمت کارت هست مخصوصا توی زمستون و تابستون کرمان.ما 3 روز اردوگاه بودیم خیلی سخت گذشت مخصوصا پست دادن که من از شدت سرما خشک شدم و زمین خوردم داخل کیسه خواب دوتا پتو رومون بود زیر چادر باز هم میلرزیدیم خیلی سخت بود واقعا زندگی در شرایط سخت رو تجربه کردیم ما خیلی اذیت فرمانده کردیم واقعا همیشه بهمون میگفت که یه جایی میرید که وقتی بر میگردید به پادگان و آسایشگاه کف آسایشگاه رو میبوسید و دقیقا هم به حرفش رسیدیم و شما هم حتما به این حرف میرسید.بعد اردوگاه راحت بودیم و زیاد دیگه فشاری رومون نبود ولی از لحاظ روحی واقعا بهم ریخته بودیم دوری از خونه روی تک تک ما فشار زیادی میاورد و نگم از روز ترخیص که با یه کوله حداقل 20 - 30 کیلویی مثل حسین بولت میدویی.این چندتا نکته هم داشته باش بد نیست:اگه کسی داره زیر کار در میره و رو تو فشار میاد عزیز من یا باید جورش رو بکشی یا اسمش بدی دیگه دستت خودتهسعی کن تحت هیچ شرایطی بازداشت نری جای اصلا جالبی نیستبا کادری جماعت کل کل نکن چون هیچوقت قانع نمیشه ولو تو حرف حق و درستی بزنیآدم فروش نباش و مشکلاتت رو با نفر خودت حل کن با کمک بقیه بچه ها و ارشد آسایشگاهعزیزان آموزشی اضاف خدمت داره دهنت صاف نشه مواظب باش یهو نری یگان ببینی الکی سر چیزای بچه گانه رفته تو پاچتدعوا نکن تنها چیزی که میتونه بگا بده روزای شیرین آموزشی و خواب و استراحت خودت و بقیه دوستات رو بگیره دعوا کردن با هرکسی هست علاوه بر خودت همه آدمای دیگه هم باید چوب نفهمی دعوا کننده رو بخورنهمه بازداشتی ها و اضاف خدمت ها تو هفته آخر اتفاق میوفته اگه میخوای پست ندی یا هرچی ولی هفته آخر رو محکم بچسب به وظایفت تا تموم بشه شرش کنده بشه بره.@sarbazi_diaries