بخش چهلموقتی که جناب سرهنگ ما را سوار بر ماشین کرد، یکی از پاسبان هایی راکه همراهش بود برای جناب سره

بخش چهلموقتی که جناب سرهنگ ما را سوار بر ماشین کرد، یکی از پاسبان هایی راکه همراهش بود برای جناب سرهنگ اینچنین تعریف میکرد که : این سرباز اسمش امین الله است، نه پدر دارد و نه مادر و نه کس و کار دیگراو از سربازی به مرخصی آمده است ولی به چه کسی سر بزند! وبه کجا برود خدا میداند.او حتی جایی را ندارد تا شب را بسر کند خودت بهتر میدانی که هر سربازی که به مرخصی می آید چقدر اهل خانه و فامیل و پدرومادر از دیدنش خوشحال و از او استقبال میکنند و با غذاهای گوناگون پذیرایی و لباس های مرتب می پوشانند و ضمن نظافت و استراحت کامل ، او را در جای گرم و نرم می نشانندولی این آقا کسی را ندارد حتی با لباس سربازیش آمده و ...خلاصه به سر کوچه ی ما که رسیدیم ما را پیاده کردند و رفتند من با شنیدن این داستان بسیار ناراحت شدمباور کنید شب را تا صبح نخوابیدم و چقدر گریه کردمدو روز بعد از این اتفاق تقریبا ساعت دو بعدازظهر که بطرف خانه میرفتم نزدیکی های گاراژ مرحوم مشهدی غلامعلی صدری به امین الله رسیدم،دیدم که او کت و شلوار زیبا و تازه ایی به تن کرده و ساکی در دست داردضمن سلام و احوالپرسی پرسیدم به به چقدر خوشگل شده ایی، کجا میروی؟گفت: پریروز نزدیکی های اذان یک نفر پاسبان مرا با خود برد به گمانم به دستور جناب سرهنگ بود که مرا به حمام فرستادند و پذیرایی مفصلی از من بعمل آوردند و جای خواب راحتی را برایم فراهم نمودنداین کت و شلوار و ساک را هم به دستور ایشان برایم خریداری کردند.سپس دست به جیب برده مقداری اسکناس نشانم داد و گفت که: این پول ها را هم که می بینی همراه با مقداری تنفلات و خوراکی، جناب سرهنگ به من داده اند.مینی بوس آماده بود با من دست داد و سوار شد و با تکان دادن دست از من دور شدادامه دارد...