🛑 پشتو و فارسی؛ دو زبان یک سرزمین، یک تاریخ و یک آینده✍️ نویسنده: شیلا احمدیافغانستان سرزمینی است که تاریخ و فرهنگ آن در میان زبان‌ها و قوم‌های گوناگون شکل گرفته است. در این میان، پشتو و فارسی جایگاه ویژه‌ای دارند که اکثريت نفوس این سرزمین به این دو زبان مادر تکلم می‌کنند؛ این دو زبان پرگوینده و ریشه‌دار که نسل‌های این سرزمین پی‌هم با آن‌ها سخن گفته، شعر سروده، داستان نوشته و تجربه‌های تاریخی و فرهنگی خود را به نسل‌های بعدی منتقل کرده‌اند، با اظهارات غیر مسئولانه و پوچ یک تعداد نا آگاه و بی خرد نمی‌تواند جايگاه تاریخی و تمدني اش را از دست بدهد. با این حال، در سال‌های اخیر زبان در افغانستان از یک وسیله ارتباطی و فرهنگی فراتر رفته و گاهی به موضوعی سیاسی و مناقشه‌برانگیز تبدیل شده است؛ چنان‌که گاه تفاوت زبانی به‌جای آن‌که نشانه تنوع فرهنگی دانسته شود، به عنوان نشانه جدایی و رقابت میان مردم استفاده شده است/ می‌شود. این نوع نگاه در قبال این زبان‌های ملی نه تنها کمکی به حل مشکلات افغانستان نمی‌کند، بلکه شکاف‌های اجتماعی را عمیق‌تر می‌سازد.واقعیت این است که پشتو و فارسی دشمن یکدیگر نیستند. هیچ زبانی برای زنده ماندن نیاز ندارد زبان دیگری را از میان ببرد. زبان‌ها زمانی رشد می‌کنند که در کنار یکدیگر فرصت آموزش، تولید ادبی، رسانه‌ای و فرهنگی داشته باشند. پشتو و فارسی هر دو بخشی از میراث فرهنگی افغانستان‌اند و میلیون‌ها انسان با یکی از این دو زبان زندگی، احساس و اندیشه خود را بیان می‌کنند. بنابراین، تلاش برای قرار دادن این دو زبان در برابر یکدیگر، در حقیقت تقلیل دادن تاریخ پیچیده و چندلایه افغانستان به یک رقابت پوچ است که آب آن به آسياب دشمنان مردم‌ افغانستان ريخته می‌شود.بیشتر در لینک بخوانید:📱 https://sarie.news/20260905018