‍ 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🔴 ﻿حکایت نیم قرن غبار‌آلود؛ وداعبا خانه‌ای که غربت شد ...✏️ به‌نام قلم به نام، وجدان و به‌نام سال‌هایی که هرگز باز نمی‌گردند!📌امروز که این کلمات را می‌نویسم نه از سرِ هیجان که از پس سی سال تماشای جهان از دریچه دوربین‌ها و میکروفون‌های صدا و سیماست. 📌سی سال نه یک عدد که عصاره‌ی یک عمر است جوانی‌ام را در راهروهای این سازمان در هوای سرد استودیوها و در میان بحران‌های خبری به یادگار گذاشتم و هزینه‌ی آن‌را از سفره خانواده‌ام پرداختم؛ خانواده‌ای که صبوری‌شان پشتوانه‌ی صدای من بود.📌قرار بود، رسانه آینه تمام نمای عدالت باشد؛ اما امروز که به پشت سر می‌نگرم نه "ارتقاء" بر اساس عملکرد که "پس رفت" بر اساس نادیده‌انگاری سهم من شده است.📌در این سال‌های طولانی هرجا که چراغی روشن بود من بودم؛ هرجا که فریادی فروخفته بود من صدا بودم اما گویی در قاموس این سیستم وفاداری جرم سنگینی است که مجازاتش سکوت و انزواست.📌﻿سی سال، تمام با شرافت ایستادم تا صدایی باشم برای مردم؛ اما دریغ که وقتی نوبت به شنیده شدن صدای خودمان رسید دیوارها بلندتر از همیشه شدند. وقتی تخصص و تعهد، جای خود را به مصلحت‌اندیشی‌های بی‌نام و نشان می‌دهد جای حرفه‌ای‌ها خالی می‌شود و جایگاه‌ها به تماشاخانه‌ی نااهلان بدل می‌گردد، دیگر مجالی برای گلایه نیست؛ چرا که گلایه خودِ نوعی انتظار است و من دیگر انتظاری ندارم. 📌امروز در آستانه ی فصلی نو بر این سقف شیشه‌ای تبعیض که راه رشد را بسته است مهر پایان می‌کوبم عطایش را به لقایش می‌بخشم؛ چرا که شرافت انسانی من فراتر از آن‌ست که در مسلخ بی‌عدالتی به حراج گذاشته شود.📌من می روم؛ اما با سری بلند و وجدانی که هیچگاه به پای مصلحت‌های سیاسی ذبح نشد! من می‌روم و حقیقت را به داوری زمان می‌سپارم؛ همان زمانی‌که ثابت می‌کند رسانه بی‌حضور عاشقان بی‌ادعا چیزی جز یک قاب تهی نیست.🔆 با احترام و سربلندی📝 #علی_ایزدفر -- خبرنگاری که سی سال روایتگر حق بود، نه ابزار باطل🗓 یکم شهریور ماه 🆔 t.me/sarirkhabar