🔴 ویلاها چگونه شمال کشور را بلعیدند؟روزگاری، در «شمال»، دریا و جنگل بخشی از زندگی روزمره مردم بود؛ چیزی که در مسیر کار، سفر و زیستن دیده می‌شد، نه منظره‌ای پشت دیوار و نگهبان.شاید خواننده‌ای که این سطرها را می‌خواند، هرگز دریا را ندیده باشد. نه به‌خاطر بی‌علاقگی، که به‌خاطر هزینه‌ی سفر. برای خانواده‌ای که اجاره‌ی خانه، قسط، قبض برق و خرج مدرسه را می‌دهد، سفر به استان‌های شمالی چیزی نیست که حتماً از پسش بربیاید. شاید فرزندش تا امروز فقط عکس خزر را در کتاب جغرافیا دیده باشد. اما همان ساحلی که او هرگز ندیده، پشت دیوار ویلاهایی پنهان شده که صاحبانشان بیشتر روزهای سال حتی به آن سر نمی‌زنند.حالا از همان جاده‌ها که عبور می‌کنی، می‌بینی: دیوارهای بلند، دروازه‌های آهنی، تابلوهای «ورود ممنوع»، دوربین‌های مداربسته، نگهبان‌هایی با یونیفرم و جاده‌هایی که به یک درِ بسته ختم می‌شوند.ساحل شمال کشور دیگر ساحل عمومی نیست و به کالایی خصوصی‌شده تبدیل شده است. روزگاری منظره‌ی دریا، جنگل و شالیزار سهم همه‌ی رهگذران بود. امروز، در آگهی‌های فروش، از آن با عنوان «ویوی ابدی دریا» یا «دسترسی اختصاصی به ساحل» یاد می‌شود.متن کامل را اینجا بخوانید:https://shorturl.at/sqwWi#گیلان #مازندران #ویلاسازی #اعیانی_سازی@sarkhatism