نگاهی به بخش جامعه ماهنامه سرمشق شماره شصت و پنجمبخش اول◀️ما چگونه ما شدیمدر بخش جامعه سرمشق به دانش

نگاهی به بخش جامعه ماهنامه سرمشق شماره شصت و پنجمبخش اول◀️ما چگونه ما شدیمدر بخش جامعه سرمشق به دانشگاه پرداخته ایم... به تب و تابی که شاید خیلی از ما را به مسیری می برد که علاقه ای به آن نداریم. به فشار خرد کننده برای دانشجوی رشته های خاص شدن و کمرنگ بودن دانشگاه از معنای واقعیش برای رساندن "ما" به بهترین "ما". به تداوم این فشار و تب و تاب در این سال ها و روزها که روح بچه ها را می آزارد. در ما چگونه ما شدیم، وحید قرایی، دبیر بخش جامعه سرمشق از چرایی عدم اقناع هزاران هزار ایرانی از تحصیلشان در دانشگاه نوشته... از تب دکتر و مهندس شدن و دور شدن از علاقه ها... از عمرهایی تلف شده و نرسیدن به رویاها...امیرحسین فدایی، دانش آموخته علوم سیاسی، به کارکردهای مختلف دانشگاه پرداخته و از اینکه مدارج دانشگاهی به مسلخ نمایش و پرستیژ برده شده اند انتقاد کرده. نوشته است به جز ایران کدام رییس دولت را می شناسیم که دکتر صدایش کنند؟ چه کسی می داند که مدرک تحصیلی جو بایدن، اوباما و یا امانوئل مکرون چیست...؟ او، سیاسی بودن دانشجو را نیز نیکو می داند و می نویسد: سیاسی بودن دانشجو تمرین وطن دوستی است. برای دانشجوی سیاسی مهم است چه کسی و با چه تدبیری چه نقشه ای برای وطن کشیده...رضا علوی و نوید فردوسی پور در مطلبشان با عنوان "جایی برای بهروزی" نوشته اند: اگرچه کهر اصلی دانشگاه تولید علم است اما آموختن به دانشجویان و پروراندن آنها برای رویارویی با مسائل نیز از جمله نقش های کلیدی دانشگاه است...اگر جامعه پیرامون دانشگاه دچار ریزگردها، آب آشامیدنی نامناسب، خودروهای نا ایمن، افسردگی و... باشد اما دانشگاه به مسائل بی ارتباط با حل این مشکلات بپردازد، یک جای کار می لنگد.ندا اصغری که روانپزشک و روان درمانگر است در مطلبی با نگاه از منظری متفاوت به دانشگاه سوالات قابل توجهی را مطرح کرده است: به نظر می رسد این روزها دانشگاه به مفری برای برخی نوجوانان تبدیل شده است. جایی که برای مدتی بدون رویارویی با دغدغه های معمول زندگی می توانند سرگرم باشند. لیکن، آیا دانشجو می داند بعد از فارغ التحصیلی از علمی که آموخته چگونه استفاده کند؟ آیا می تواند آن را به منصه ظهور و عمل برساند؟آیا به هویت شغلی آینده خود امیدوار است یا باید فکر کند عمرش را در داشنگاه تلف کرده است...؟نازنین خیاط زاده، وکیل دادگستری نیز نوشته است: اگر امروز در کشور با کمبود تفکر خلاق و فعال مواجهیم نتیجه نظام آموزشی منفعلی است که خلاقیت و تفکر را در همان کودکی در ما کشت. کلیشه دانش آموز خوب در دانشگاه نیز تکرار می شودو دانشجوی خوب کسی است که ساکت و سر به زیر می نشیند و گوش فرا می دهد و صرفا شنونده است و اعتراضی نمی کند... نه در دسری دارد و نه هزینه ای...