‍ ‍ ‍  نقشِ خُرافه در زندگیخرافه چون درختی است که شاخه‌های متعدّدی دارد. هر اندیشه‌ی واهی، نامتحقّق، جزمی، مندرس و خارج از اندازه، همان نتیجه را به بار می‌آورد که خرافه. بشر چون می‌بیند که مرگ در کمینِ اوست، و دوران عمر کوتاه است، می‌خواهد این کوتاهی را از طریقِ کیفیّت جبران کند. از این‌رو به هر چاره‌ یابی‌ای روی می‌بَرَد، از جمله به خرافه. بزرگترین مسئله‌ی زندگی ناشی می‌شود از فاصله‌ی میانِ "جان" و "تن"؛ روان می‌تواند از طریقِ خیال تا بی‌انتها بپیماید، ولی تن از هم‌قدمی با او ناتوان است. گویا سرنوشتِ بشر این بوده که با «ممکن» زندگی کند و «ناممکن» را بجوید، و از اینجا انتظار و اتّكائش به ناپیدا و غيب معطوف شده، و باز از همین جاست که خرافه، رُکنی از اندیشه‌ی او گردیده!باور به معجزه، به اعمالِ قهرمانیِ خارق‌العاده از نوع هفت‌خانِ رستم در شاهنامه، و نیز سِحر و جادو، و اساطیر از همین معنا آب می‌خورد. رهایی از ثقلِ تن، همواره مورد توجّه آدمی بوده. خیّام می‌گوید:بی‌باده، کشیدِ بارِ تن نتوانم!و حافظ دارد:حجاب چهره‌ی جان می‌شود غبار تنمخوشا دمی که از این چهره پرده برفکنم.هر نوع افراط‌گریِ نامعقول نیز با نوعی خرافه پیوند می‌یابد، از جمله حرصِ عنان گسیخته، آیا کسی که به جای یک اتومبیل، ده اتومبیل از نوع‌های مختلف در پارکینگ خود نگاه می‌دارد، دستخوشِ نوعی خرافه نیست؟ ثروتهای افسانه‌ای چطور؟ مگر یک خانواده و سلاله‌اش تا ده پشت، چقدر احتیاج به ثروت دارند؟ پس وقتی اندوختگی به یک میزانِ بی‌حساب رسید، و باز هم در افزایشش تکاپو شد، سر می‌زند به خرافه.مصادیق دیگر هم هست. آیا کسی که در یک مقام مملکتی یا دانشگاهی است و پناه می‌بَرَد به فالگیر، و آینده‌ی خود را از او می‌پرسد و از او کمک می‌خواهد که ارتقاء مقام بیابد، چه نامی جز خرافه می‌توان بر آن نهاد؟ آیا این خود در ردیفِ دعا گرفتن و حل کردن در آب و خوردن یا برای ورود به خانه، اوّل پای راست نهادن، یا وِرد خواندن و فوت کردن به خود و نظایر آنها قرار نمی‌گیرد؟اگر به یاد آورده شود که اندیشه‌ی خرافی موجدِ چه آثاری در تاریخ شده است، انسان حیرت می‌کند از بی‌پناهیِ روحیِ بشر. چه تعداد جنگ‌های بیهوده، ویرانی، قهر و آشتی، بر باد رفتنِ فرصت‌ها... که در سایه‌ی او صورت نگرفته باشد...در دورانِ کنونی بر اثر رشدِ تفکّر علمی و بیداریِ مردم، خرافه در قالبِ دیگری روی می‌نماید؛ آیا تصوّرِ آن که همه‌ی مسائلِ بشری به دستِ ابزار و فنّ، حل می‌شود، خود نوعی خرافه نیست؟                     #برگریزان💎کانال دکتر محمّد‌علی اسلامی‌ نُدوشن🆔 @sarv_e_sokhangoo