امروز با پسری روبه‌رو شدم که برگه‌ی امتحان آورده بود و مشروط شده بود. از او پرسیدم: «چرا مشروط شدی؟»

امروز با پسری روبه‌رو شدم که برگه‌ی امتحان آورده بود و مشروط شده بود. از او پرسیدم: «چرا مشروط شدی؟»گفت: «چطور مشروط نشوم؟ مه نه کتابچه داشتم نه پنسل، نه پاک‌کن، نه قلم‌تراش… هیچ چیزی نداشتم.»بعد با صدای آرامی گفت: «حتی حالا فقط یک کتابچه در کیفم دارم همان را هم امروز وقتی میامدم مکتب مادرجانم 10 افغانی از کیسه‌ی برادرم برداشت تا برایم یک کتابچه بخرد، چون کسی برایم نمی‌خرد. اگر برادرم بفهمد، همه‌ی ما را بیآب می‌کند که چرا از پول‌هایش برداشتیم.»گفت: «روز امتحان حتی یک وسیله هم نداشتم… نه کتابچه، نه پنسل، هیچ چیز.»این است وضعیت بخشی از مردم ما…بعد می‌پرسیم: چرا جوان‌های ما مثل جوانان کشورهای دیگر پیشرفت نمی‌کنند؟وقتی یک کودک به جای فکر کردن به درس و آینده‌اش، از نداشتن یک پنسل و یک کتابچه رنج می‌برد؛ وقتی یک خانواده توان فراهم کردن ساده‌ترین وسایل آموزشی را ندارد چگونه انتظار داریم همین کودک فردا به جای بزرگی برسد؟پیشرفت فقط با آرزو ساخته نمی‌شود؛ نیاز به فرصت، آموزش و امکانات دارد.✍🏼 fatema_herati@s_ali_hossiyni