سال ۱۷۱۶، یه سامورایی که بعدها راهب شد، فقط یه جمله نوشت. سه قرن بعد ، کوبی برایانت به خاطر همون جمل

سال ۱۷۱۶، یه سامورایی که بعدها راهب شد، فقط یه جمله نوشت. سه قرن بعد ، کوبی برایانت به خاطر همون جمله ، هر روز ساعت ۴ صبح از خواب بیدار میشد.ال سگوندو، کالیفرنیا. سالن تمرین لیکرز. تابستون ۲۰۰۴. ساعت ۴:۱۵ صبحنگهبان پارکینگ رو چک میکنه. فقط یه ماشین اونجاست. چراغ‌های سالن از قبل روشنه. داخل سالن فقط یه صدا میاد؛ صدای برخورد توپ با تور.کوبی تنهاست. نه مربی‌ای هست، نه هم‌تیمی‌ای، نه دوربینی. از ساعت ۴ اونجاست. کف لاستیکی سالن زیر دست‌هاشه. نفسش توی هوای خنک سالن معلومه. از سمت چپ خط پرتاب شوت میزنه، پاهاشو تنظیم میکنه و دوباره شوت میزنه. از همون نقطه، ۲۰۰ بار. بعد میره سراغ نقطه بعدی.توی کتاب Relentless، گروور نوشته که تا ساعت ۶ صبح، کوبی صدها شوت زده بود. بعد از اون، کارمندها و مربیا کم‌کم میرسیدن. هر مربی‌ای هم که سعی کرده بود زودتر از کوبی به سالن برسه، شکست خورده بود.اون تابستون، لیکرز داشت از هم می‌پاشید. شکیل اونیل در آستانه جدایی بود. اگه کوبی نمیتونست به تنهایی تیم رو جلو ببره، تعداد قهرمانی‌هاش همون سه‌تا باقی میموند. همه لیگ حواسش بهش بود. برای همین، کاری رو که هیچ‌کس نمیدید، دو برابر کرد.یاماموتو تسونه‌تومو سال ۱۷۱۶، توی جزیره کیوشو، کتاب هاگاکوره رو برای یه کاتب جوان دیکته کرد. اصلی که از خودش به جا گذاشت این بود:طوری عمل کن که انگار امروز تنها فرصتیه که داری...                    #کافه_ققنوس