تحولی جدید در شبیه‌ سازی انسان؛ DNA مشترک دیگر خطری برای هویت نیست✳️پیشرفت سریع ژن‌درمانی، ویرایش ژن با فناوری  ویرایش ژن و حتی وعده بازگردانی گونه‌های منقرض شده مانند ماموت‌های پشمالو تا سال ۲۰۲۸، این پرسش دیرینه را دوباره زنده کرده است: «از نگاه روان‌شناسی،شبیه  انسان چه پیامدی دارد؟» ✳️ برای دهه‌ها، جامعه روان‌شناسی بالینی و اخلاق پزشکی بر این باور بود که شبیه‌سازی تولیدمثلی انسان (یعنی ساخت یک انسان کامل کپی‌شده) خط قرمز اخلاقی است.✳️اگر دو انسان با DNA کاملاً یکسان (مثل دوقلوها) می‌توانند زندگی سالم و مستقلی داشته باشند، پس چرا شبیه‌سازی انسان ذاتاً غیراخلاقی است؟✳️روان‌شناسی مدرن نشان می‌دهد که «یکسان بودن ژنتیکی» (مثل دوقلوها) به خودی خود باعث اختلال روانی نمی‌شود. مشکل اصلی، نیت استفاده کنندگان و فشارهای اجتماعی است، نه خودِ فناوری.👈🏻 با ما همراه شوید و در مورد شبیه سازی انسان و دیدگاه های سنتی و مدرن به این موضوع بیشتر بدانید. 🔺متن کامل را در لینک زیر بخوانید👇🏼👇🏼savadezendegi.com/?p=9946❤️با آن‌ها که دوستشان دارید به اشتراک بگذارید@savadzendegisavad