گزارش دهه چهارمدیگه ازبوی بدعرق نفرت ندارم وبرعکس حس خوبی دارم که سموم بدنم دفع میشود.مصرف قهوه از ۱

گزارش دهه چهارمدیگه ازبوی بدعرق نفرت ندارم وبرعکس حس خوبی دارم که سموم بدنم دفع میشود.مصرف قهوه از ۱۰۰ رسیده به ۵ واگر بخورم دیگه برام لذت نداره و بااکراه میخورم.درشکارلحظه های غفلتم متوجه شدم که وقتایی که عجله میکنم که اکثرا هم درحال عجله ام غافل میشم وازلحظه حال وحضور قطع میشم ودیگه مواقع اینستا ومتوجه شدم اینستا صددرصد طراحی دشمن هست که تندتندتصاویرصداها فیلم ها پشت هم تامغزتوانایی پردازش نداشته باشه وتوانایی مکث وحس کردن حس هامون روازدست میدیم وچون در ی تایم کوتاه کلی حس های مختلف رو بی اینکه حسشون کنیم تجربه کردیم احساس خستگی غم و... داریم و میگیم نمیدونم چراحالم بده. حال بدمون بخاطراین بی حسی وغفلت هست.فقط وقتی بهنوان شاهدوناظر درتجربه کامل و حس کردن هستی در حضورکامل ان لحظه هستی مابقی هرجا ذهنت بره روحالت اتوماتیک (نشخوارها ترس ها قضاوت ها گذشته اینده و...)از حال قطع شدی. امروزکه ۵روز ازدزدیده شدن گوشیم میگذره سطح ناراحتیم از ۱۰۰ رسیده به ۲۰ و هرروز حس هاموحس میکنم و درحرم امام رضا به این موضوع فکرکردم و خیلی درس ها برام داشت مهمترینش وابستگیم و حرص وازم بود که متوجه شدم ،امیدواهیمودیدم که حتما پیدامیشه ،توقعاتمو دیدم که ازامام رضا توقع داشتم این اتفاق برام نیفته، شکرکردم که مالی بهم برگشته وشاکر همدلی همسروفرزندانم بودم که چقدر سرمایه های زندگیم مهمترن تا مالی ومادیات. و جالب بود که سهم خودمو تواین اتفاق خیلی پررنگ دیدم درصورتیکه اگه قبلابود همش دنبال مقصر میگشتم.ارامشی که الان تو ۵روز برام اتفاق افتاده اگه قبلترها بود شاید ماه ها طول میکشید.تواون سفر چیزایی روغیرازگوشیم ازدست دادم که خیلی ارزشمندبود برام، مثل دلبستگی وحرص وازم به مادیات. مهم نبودن قضاوت ونظر دیگران و تصمیم گرفتم حتی اگه روزی دوباره پول داشته باشم احتمالا هرگز دیگه سمت ایفون و چیزای ترند که توسط اینستا و... ایمپلنت شده تو کلمون بعنوان کلاس نخوام رفت و شاکر این اتفاقم زیاد.