«ما نمی‌خواستیم، اما هست...»(سیمین بهبهانی، از دفتر خطی ز سرعت و آتش)پاره‌دلی تقدیم به رزمندگان دلیر وطنمما نمی‌خواستیم، اما هستجنگ، این دوزخ شررزا هستگفته بودم که هان مبادا جنگ دیدم اکنون که آن مبادا هستخصم چون ساز کج‌مداری کردکی دگر فرصت مدارا هست؟این وطن جان ماست، با دشمنمسپارید، جان ما تا هستآتش‌افزارتان بنامیزدآتش‌افروز و آتش‌افزا هستخود گرفتم نبود، گو که مبادچنگ و دندان و سنگ خارا هستدست یازید! تا توان باقی‌ستپای دارید، تا که یارا هستای عقابان آهنین‌پروبالخود ز پروازتان چه پروا هست؟ (سرودۀ ۸ مهر ۱۳۵۹)