به یاد #دکتر_پرویز_ناتل_خانلری(۲۹ اسفند ۱۲۹۲ – ۱ شهریور ۱۳۶۹)ایرانِ معاصر پس از جنبش مشروطیت، مردان بزرگی به خود دید که هریک کوشیدند عطرِ فرهنگ و دانایی و خردمندی را در فضای کشور بیفشانند. باید از دو تن به‌ویژه یاد کرد: محمدعلی فروغی و دکتر پرویز ناتل خانلری.دکتر خانلری در پالودگیِ فرهنگی و ارتقای فرهنگِ زبان و دستور و وزنِ شعر و آشنایی جوانان با ادب اروپا و ادبیاتِ کهن ایران، نقش برجسته داشت. همه‌ی شاعران و نویسندگان و مترجمانِ ایران قرن بیستم، در عرصه‌ی مجله‌ی سخن بالیدند و بزرگ شدند و به نام و گاه نان رسیدند. دکتر خانلری سردبیر مجله سخن بود.تصحیح علمی و نهایی دیوان حافظ و تصحیح «سمک عیّار»، طولانی‌ترین داستان کهن زبان فارسی، با کوشش او ممکن و چاپ شد. بزرگا مردا که خانلری بود.خانلری تنها یک ادیب و زبان‌شناس نبود؛ او از آن روشنفکرانی بود که فرهنگ را امری زنده و مسئولیتی اجتماعی می‌دانست.«سخن» برای او فقط یک مجله نبود؛ مدرسه‌ای بود برای پرورش ذوق، اندیشه و زبان. در روزگاری که می‌توانست آسان‌تر به شهرت شخصی بیندیشد، راه دشوارِ ساختن و بالیدنِ یک نسل فرهنگی را برگزید.🆔 @Sayehsokhan