⁨ ⁨ چرا ما ایرانیان همیشه به حاکمانمان فرصت می‌دهیم؟چرا «سهراب‌کشی» هنوز ادامه دارد؟رستم و سهراب فقط داستان یک پدر و پسر نیستند؛ داستانِ دو انسانی‌ست که پیش از آنکه همدیگر را بشناسند، روبه‌روی هم قرار گرفتند.سهراب دنبال پدرش بود.می‌خواست او را بشناسد.اما گفت‌وگو اتفاق نیفتاد.و وقتی گفت‌وگو حذف شود، جای آن را سوءتفاهم، رقابت و در نهایت خشونت می‌گیرد.شاید تراژدی رستم و سهراب را بتوان در مقیاس بزرگ‌تری هم دید؛در رابطه‌ی حاکم و مردم،در رابطه‌ی اسطوره و انسان،و حتی در رابطه‌ی والد و فرزند.ما گاهی به کسی که دوستش داریم آن‌قدر فرصت می‌دهیم که دیگران را قربانی کنیم؛به پدر،به مادر،به اسطوره،به سیاستمدار،به حاکم.اما در خانه هم ممکن است همین اتفاق بیفتد.فرزندت را با کارد نمی‌کشی؛گاهی با تحقیر،با نشنیدن،با خاموش‌کردنش،با اینکه همیشه باید حرف آخر را تو بزنی،و با اینکه استقلالش را بی‌احترامی تلقی کنی،بخشی از او را هر روز می‌کشی.فرزندت قرار نیست حریف تو باشد.ملتت هم قرار نیست حریف تو باشد....اhttps://www.instagram.com/reel/DckqsiFt6q1/?igsi=angzZTFpNnI5OHJl@SazoChakameoKetab 🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂