خیابانآن شب چه شد ناگاه عریان شد خیابانبا جوخه‌ی غم تیرباران شد خیاباندر پیشواز از درد از فریاد از ب

خیابانآن شب چه شد ناگاه عریان شد خیابانبا جوخه‌ی غم تیرباران شد خیاباندر پیشواز از درد از فریاد از بغضآهی کشید آیینه بندان شد خیاباندر برف ریزان در زمستان پر از سوزپاییز آمد برگ ریزان شد خیاباندرد هزاران ساله را طاقت نیاوردبا انفجار بغض، ویران شد خیاباننامردمان بر پیکرش آتش گشودندانگشت بر لب ماند حیران شد خیابانهر گوشه اش آلاله ای رویید و سرویآری گلستان شد گلستان شد خیابانامشب سلامم را ولی پاسخ نمی دادیخ بست چون شعر «زمستان» شد خیابانتا داد خود بستاند از بیداد، ای دادایران خیابان شد خیابان شد خیابان... #سعید_بیابانکیدی ماه ۱۴۰۴@sbiabanakiاینجا کامنت بذارید@sbyabanaky