سوگ؛ به وسعت ایرانبرای جان‌های‌زیبا.در این مدت، ما زخمی شدیم. تن‌ها شکافته شدند و جان‌های‌زیبا ازدست رفتند. خون ها ریخته شد و ما از هم گسستیم. بخشی رفتند و خونشان ماند. خونی که تک تک قطرات آن، توامان سوگ و مسئولیتی را بر دوش ما میگذارد. سوگی از نبودشان و مسئولیتی برای بودن ما. مسئولیتی به وسعت ایران و مسئولیتی برای ایران. از هر قطره‌ سروی می‌رویدو این خانه سبز می‌ماند.تسلیتی به وسعت ایران برای آنهایی که دیگر پیش ما نیستند.جای خالی این جان‌های‌زیبا در دانشگاه همواره حس خواهد شد.