یه پدیده‌ی عجیب تو ادراک بصری هست به اسم اثر مدوسا: وقتی عکس یه نفر رو می‌بینی که داره عکس یه نفر دی

یه پدیده‌ی عجیب تو ادراک بصری هست به اسم اثر مدوسا: وقتی عکس یه نفر رو می‌بینی که داره عکس یه نفر دیگه رو نگه می‌داره، مغزت به طور خودکار اون آدم توی عکس داخلی رو کمتر انسان می‌بینه. یعنی کمتر بهش ذهن، احساس و عاملیت نسبت می‌دی، انگار یه چیز تزئینی‌تره تا یه آدم واقعی.یه تیم تحقیقاتی از دانشگاه کیوشو ژاپن ۸ تا آزمایش جداگانه طراحی کردن تا ببینن این تعصب چقدر مقاومه. عکس‌ها رو وارونه کردن، صورت‌ها رو با ماسک و عینک پوشوندن، از چهره‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی استفاده کردن، حتی اجزای صورت رو به‌هم ریختن. نتیجه هر بار یکی بود: مهم نیست چقدر اطلاعات صورت رو خراب کنی، آدم توی عکس تو عکس همیشه کمتر «واقعی» و کمتر «صاحب ذهن» به نظر می‌رسه نسبت به کسی که مستقیم عکسش گرفته شده.توضیح احتمالی محققا اینه که این پدیده به یه نظریه به اسم construal level theory ربط داره: هرچی یه چیز از نظر فضایی یا ذهنی ازت دورتر باشه، مغزت اون رو انتزاعی‌تر و کمتر ملموس پردازش می‌کنه. یه عکس تو عکس، یه لایه‌ی فاصله‌ی روانی اضافه می‌کنه، حتی اگه خود آدم توی هر دو عکس دقیقاً یکی باشه.جالبه که این تعصب حتی وقتی چهره‌ها کاملاً مصنوعی و تولیدشده با AI بودن هم از بین نرفت.https://www.psypost.org/a-picture-of-a-picture-makes-people-appear-less-human-2026-03-26/🆔 @science_magazine