🍯 مغز بزرگ انسان، شاید بیشتر مدیون میوه و عسل باشد تا گوشتروایت رایج تکامل انسان معمولاً حول شکار و گوشت می‌چرخد؛ اینکه انرژی متراکم گوشت، سوخت لازم برای رشد مغز بزرگ ما را فراهم کرد. پژوهشی تازه در نشریه‌ی معتبر Science، به سرپرستی جنی براند-میلر از دانشگاه سیدنی، این تصویر را کامل‌تر می‌کند.مدلی برای چهار میلیون سالمغز، حریص‌ترین اندام بدن از نظر انرژی است؛ در یک بزرگسال، حدود بیست درصد انرژی حالت استراحت را می‌بلعد، و در یک کودک پنج‌ساله، این رقم به دوسوم می‌رسد. سوخت اصلی مغز هم گلوکز است، نه چربی یا پروتئین.پژوهشگران با مدل‌سازی نیاز گلوکز نیاکان ما، از استرالوپیتکوس‌ها گرفته تا انسان امروزی، نشان دادند در ابتدای این مسیر تکاملی، بیش از شصت‌وپنج درصد انرژی از قندهای طبیعی، عمدتاً میوه، تأمین می‌شده؛ چون نشاسته‌ی خام، بدون پخته‌شدن، تقریباً غیرقابل‌هضم است.عسل، تا پیش از رواج کشاورزی، یکی از باارزش‌ترین منابع غذایی نیاکان ما بوده. بعدها، با مهار آتش، نشاسته‌های پخته‌شده (مثل غده‌های زیرزمینی) هم به این منبع انرژی اضافه شدند.نکته‌ای که ماجرا را عمیق‌تر می‌کندپژوهشگران به شواهد زیستی دیگری هم اشاره کرده‌اند: گیرنده‌های چشایی شیرین، فقط روی زبان نیستند؛ در روده‌ی کوچک و حتی مرکز اشتهای مغز هم وجود دارند. علاقه‌ی ما به طعم شیرین، وراثت‌پذیری بالایی دارد؛ یعنی پایه‌ی ژنتیکی محکمی پشتش هست. حتی دندان‌های فسیلی نیاکان ما، نشانه‌های پوسیدگی دارند؛ سرنخی دیگر از حضور قند در رژیم غذایی‌شان.نکته‌ی مهم برای جلوگیری از برداشت اشتباهنویسندگان تأکید کرده‌اند این یافته به‌معنای «قند به‌تنهایی هوش ساخت» یا «گوشت بی‌اهمیت بود» نیست؛ رژیم نیاکان ما ترکیبی از هر دو بوده. توصیه‌ی عملی‌شان هم روشن است: به‌جای ترس از کربوهیدرات، باید سراغ منابع باکیفیتش رفت؛ میوه‌ی کامل، حبوبات و غلات کامل، نه شکر تصفیه‌شده.#تکامل #تغذیه #مغز #انسان_شناسی #پژوهش🔗 https://www.sci.news/othersciences/anthropology/sugar-human-brain-evolution-14973.html🆔️ @science_magazine