🧠 می‌شود خاطرات دردناک کودکی را در ذهن بازنویسی کرد؟ترس از شکست، برای خیلی از ما، ریشه‌اش را می‌شود تا خاطرات دوران کودکی دنبال کرد؛ لحظاتی که یک اشتباه، با قضاوت یا خشم یکی از والدین همراه شده. پژوهشی تازه در نشریه‌ی Frontiers in Psychology نشان می‌دهد این خاطرات، شاید آن‌قدرها هم که فکر می‌کنیم ثابت و تغییرناپذیر نباشند.آزمایشی که سه روش را مقایسه کردپژوهشگرانی از دانشگاه SWPS و مؤسسه‌ی نِنکی در لهستان، ۱۸۰ جوان بین ۱۸ تا ۳۵ سال را که با ترس از شکست دست‌وپنجه نرم می‌کردند، انتخاب کردند. طی دو هفته و چهار جلسه، شرکت‌کنندگان روی خاطرات دردناک کودکی مرتبط با انتقاد کار کردند.یک گروه فقط خاطره را دوباره به یاد می‌آوردند، بدون تغییر دادنش. گروه دوم از تکنیکی به نام «بازنویسی تصویرسازی‌شده» استفاده کردند: همان صحنه‌ی دردناک را تصور می‌کردند، اما این‌بار یک «حامی» (مثلاً خودِ درمانگر) وارد صحنه می‌شد، جلوی انتقاد را می‌گرفت و از کودک درون آن خاطره دفاع می‌کرد.نتیجه‌ای که ماه‌ها دوام آوردهر سه گروه بهبود نشان دادند، اما بازنویسی تصویرسازی‌شده، کمی از بقیه جلوتر بود. استرس فیزیولوژیک (اندازه‌گیری‌شده از طریق تعریق پوست و نمونه‌ی بزاق)، احساس گناه، غم و ترس، به‌طور محسوسی کاهش یافت؛ و این بهبود، در پیگیری سه‌ماهه و شش‌ماهه بعدی هم پایدار ماند.نکته‌ی جالب این بود: هرچه لحظه‌ی «غافلگیری روانی» در بازنویسی قوی‌تر بود (یعنی وقتی انتقاد موردانتظار، ناگهان با یک حمایت جایگزین می‌شد)، اثر درمانی هم قوی‌تر بود.چرا این یافته اهمیت داردپژوهشگران تأکید کرده‌اند این نتیجه نشان می‌دهد تجربه‌های سخت گذشته، لزوماً برای همیشه با همان بار احساسی باقی نمی‌مانند. با ساختن یک پایان امن‌تر و حمایت‌گرتر برای همان خاطره، ممکن است بشود واکنش امروزمان به چالش‌های زندگی را هم تغییر داد.#روانشناسی #حافظه #سلامت_روان #پژوهش🔗 https://www.sciencedaily.com/releases/2026/08/260815064833.htm🆔️ @science_magazine