♻️ کرمی که روده ندارد، رازی درباره‌ی «پلاستیک زیستی» را برملا کردمیلیون‌ها سال پیش از اینکه انسان او

♻️ کرمی که روده ندارد، رازی درباره‌ی «پلاستیک زیستی» را برملا کردمیلیون‌ها سال پیش از اینکه انسان اولین پلاستیک زیست‌تخریب‌پذیر را بسازد، باکتری‌ها و آرکی‌ها همین کار را کرده بودند. بسیاری از این میکروارگانیسم‌ها، ترکیبی به نام پلی‌هیدروکسی‌آلکانوات (PHA) می‌سازند و داخل سلول‌هایشان ذخیره می‌کنند؛ نوعی انبار کربن و انرژی برای روزهای سخت.باوری که یک کرم دو‌سانتی‌متری آن را شکستتا امروز تصور می‌شد فقط خودِ میکروب‌ها می‌توانند این پلاستیک زیستی را تجزیه کنند. اما پژوهشی از مؤسسه‌ی ماکس پلانک برای میکروب‌شناسی دریایی در آلمان، منتشرشده در نشریه‌ی معتبر Nature Ecology & Evolution، این باور را کنار زد.سرنخ اصلی، از یک کرم دریایی عجیب به اسم Olavius algarvensis آمد؛ جانوری تنها دو سانتی‌متری که آن‌قدر به باکتری‌های همزیستش برای تغذیه وابسته شده که اصلاً دستگاه گوارش و دفعی ندارد. رنگ سفیدش هم از همان لایه‌ی متراکم باکتری زیر پوستش می‌آید؛ باکتری‌هایی پر از همان پلاستیک زیستی میکروبی.الگویی که در سراسر درخت حیات پیدا شدپژوهشگران وقتی دنبال آنزیم‌های تجزیه‌کننده‌ی این ماده گشتند، آن‌ها را نه فقط در این کرم، که در بیش از شصت‌وشش گونه‌ی جانوری از نُه شاخه‌ی مختلف پیدا کردند؛ از کرم‌های دریایی و ستاره‌دریایی‌ها گرفته تا کرم‌های خاکی و اسفنج‌ها.چرا این یافته اهمیت دارداین کشف نشان می‌دهد جانوران احتمالاً صدها میلیون سال است از یک منبع کربن میکروبی تغذیه می‌کنند که تا امروز تصور می‌شد کاملاً خارج از دسترسشان است؛ مسیری کاملاً نادیده‌گرفته‌شده برای ورود کربن میکروبی به شبکه‌ی غذایی جانوران.و یک کاربرد عملی هم دارد: با افزایش تقاضای جهانی برای پلاستیک‌های زیستی و پایدار، فهمیدن اینکه این مواد در طبیعت چطور واقعاً تجزیه می‌شوند، برای طراحی بهتر جایگزین‌های پلاستیک معمولی اهمیت روزافزونی پیدا می‌کند.#زیست_شناسی #محیط_زیست #پلاستیک #پژوهش🔗 https://www.sciencedaily.com/releases/2026/08/260815064759.htm🆔️ @science_magazine